آنتونیو گائودی

نمایش نتایج: از 1 به 4 از 4

موضوع: آنتونیو گائودی

  1. Top | #1

    تاریخ عضویت
    26.01.2011
    عنوان کاربر
    مدیر ارشد سایت
    ميانگين پست در روز
    0.90
    نوشته ها
    1,928
    تشکر ها
    7,211
    از این کاربر 6,834 بار در 1,763 ارسال تشکر شده است.
    سیستم عامل و مرورگر

    آنتونیو گائودی



    تولد: 25 ژوئن1825 رِئوس، اسپانیا
    مرگ:7ژوئن1926بارسلون، اسپانیا
    آنتونیو گائودی کُرنت معمار کاتالونیایی، از بزرگ*ترین معماران دو قرن اخیر شناخته می*شود. عمدهٔ شهرت او به خاطر سبک منحصر به فرد و غریب و بسیار شخصی ساخته*هایش به خصوص در شهر بارسلون است . او را پیرو شیوه ی هنر نو دانند.
    گائودی در منطقهٔ تاراگونیا از ایالت کاتالونیا به دنیا آمد. پدر، پدربزرگ و پدرجدش و همین*طور خانوادهٔ مادرش، همه مسگر بودند. او تحصیلات دبیرستان را در سال 1870 در مدرسهٔ «پیاریست» در رِئوس به پایان رساند و سپس به «مدرسهٔ معماری» بارسلون رفت. خلق خوی پرهیجان و استعداد سرشار او سبب پیشرفت سریع او شد، چنان که سالوادور تاراگوی محقق در مورد او می*گوید «همیشه تعلق خود به دیگ و تابه*سازان را (خانواده مسگرش ) مهم می*شمرد، و بارها گفت که توانایی*اش در دیدن اشکال در فضا و عدم نیاز به رسم نقشهٔ آنها از همین پیشینه ناشی می*شود.»
    در دو سال آخر تحصیل در پروژه*های متنوعی با معماران بزرگی از جمله فرانسیس دل ویلار و فونتسره ( Fontser é ) کار کرد و در سال ۱۸۷۸ مدرک معماری خود را دریافت کرد و دفتری در بارسلون باز نمود . در همان سال نقشهٔ نمایشگاه بین*المللی «ماتارو» در پاریس را تهیه کرد. o در سال ۱۸۸۳ گائودی کار روی طرح کلیسای جام ع خانوادهٔ مقدس (ساگرادا فامیلیا) در بارسلون را آغاز کرد، کاری که تا پایان عمر دست از آن نکشید. بین سال*های ۱۸۹۰ تا ۱۸۹۴ به اند لس سفر کرد و بناهایی در این منطقه ساخت که تأثیری عمیق بر بافت معماری شهرهایی چون لئون و آستوریا گذاشت.
    اولین جایزهٔ تالار اجتماعات شهری بارسلون، در سوم سپتامبر 1901 برای عمارت کاسا کالوِت به گائودی اهدا شد. همچنین در ۱۹۱۰ در نمایشگاه هنرهای زیبای پاریس موفقیت فراوانی به دست آورد. o یک سال بعد با ابتلا به تب مالت وضع مزاجیش تحلیل رفت و به شدت مریض شد، و برایش مراسم «ویاتیکوم» (مراسم «نان و شرابی» که بعضی فرقه*های کاتولیک برای اشخاص در حال مرگ انجام می*دهند -عشای ربانی ) اجرا کردند . با این وجود گائودی زنده ماند، و بیشتر وقتش را صرف اتمام طرح کلیسای خانوادهٔ مقدس کرد، هرچند با شروع جنگ جهانی اول اوضاع اقتصادی بارسلون نامساعد شد و اجرای طرح*های گائودی نیز متوقف گشت .
    او در دوم ژوئن ۱۹۲۶ بر اثر برخورد با تراموا راهی بیمارستان شد و پنج روز بعد جان باخت.

    کلیسای ساگرادا فامیلیا
    بارسلون آغاز کار 1884

    کلیسای ساگرادا فامیلیا (خانوادهٔ مقدس) بی*شک بزرگ*ترین اثر گائودی است. او کار بر روی این بنا را در سال 1884 آغاز کرد و تا زمان مرگش در ۱۹۲۶ دست از آن برنداشت.
    ساخت نمای مصائب ( Passion Fa ç ade ) در سال 1952 تحت نظارت سه تن از هم*دوره*ای*های گائودی آغاز شد. نمای تولد مسیح ( Nativity Fa ç ade ) با چهار برج سر به فلک کشیده*اش چشم*گیرترین قست بناست، بیشتر سطح آن با مجسمه*های بسیاری که تولد و زندگی مسیح را به تصویر می*کشند پوشیده شده است، و یکی از شناخته*شده*ترین مناظر بارسلونا در سراسر جهان به شمار می*آید.
    نمای تولد مسیح ( Nativity Fa ç ade )
    کلیسای ساگرادا فامیلیا
    بارسلون آغاز کار 1884







    ارتفاع برج*های ساگرادا فامیلیا ۱۰۰ متر است و به رغم ساخت ساختمان*های بلند در این سال*ها، در افق شهر کاملاً مشخص است.
    این کلیسا به سفارش اتحادیهٔ روحانی پیروان سان خوزه که مالک آن هستند با هدف ترویج بیشتر مذهب کاتولیک آغاز شد و لوئی ی هشتم بعدها نیمی از هزینهٔ آن را از محل اعتباراتی که از سراسر جهان جمع*آور ی می*کرد و به واتیکان می*پرداخت، تقبل کرد.
    در ورودی کلیسا که «در امید» ( Puerta de la Esperanza ) نام گرفته در سمت چپ نمای تولد مسیح قرار دارد و با تصاویری از خانوادهٔ مقدس تزئین شده است و سنگی از کوه مونت*سرات در بالای آن جا گرفته است.
    «در نیکوکاری» ( Puerta de la Caridad ) در وسط نما قرار گرفته و با تصاویر گیاهان که نمادی از سرود عشق به خالق است و همچنین با صحنه**هایی از زندگی مریم مقدس و درخت اجدادی مسیح تزئین شده.


  2. # ADS
    تبلیغات در مدار
    تاریخ عضویت
    همیشه
    نوشته ها
    بسیاری

     

  3. Top | #2

    تاریخ عضویت
    26.01.2011
    عنوان کاربر
    مدیر ارشد سایت
    ميانگين پست در روز
    0.90
    نوشته ها
    1,928
    تشکر ها
    7,211
    از این کاربر 6,834 بار در 1,763 ارسال تشکر شده است.
    سیستم عامل و مرورگر
    نمای تولد مسیح
    در امید، سمت چپ نما
    در نیکوکاری، دروسط نما



    نمای مصائب ، ساگرادا فامیلیا
    بارسلون آغاز کار 1884








    بخشی از درون کلیسا ساگرادا فامیلیا





    کاسا باتیو
    گائودی کار بر ساختمان خانهٔ خانوادهٔ باتیو که از تولیدکنندگان متمول پارچه بودند را در سال 1904 آغاز کرد و دو سال بعد بازسازی آن را به پایان رساند. در این زمان شهرت و محبوبیت گائودی به اوج رسیده بود و او به عنوان معمار نابغه*ای که از همهٔ هم*عصران خود برتر است شناخته می*شد. این بنا مثال خوبی از طراحی*های شهری این معمار به دست می*دهد .
    خلاقیت گائودی نه فقط در خود ساختمان، که در طراحی داخلی و اثاثیه و مبلمان آن نیز به چشم می*خورد و نشان از حساسیت و دقت معمار دارد. مقداری از اثاثیهٔ طبقهٔ اول و اتاق پذیرایی که اکنون دیگر وجود ندارد، در موزهٔ گائودی در پارک گوئل نگهداری می*شوند.
    سرامیک*های آبی رنگی که دیوارهای داخلی بنا را پوشانده و راه*پلهٔ خارق*العاده و همچنین دودکش*هایی با اشکال بدیع هر بیننده*ای را به شگفت می*آورد. o شایان ذکر است که اتاق زیر شیروانی و تراس ساختمان توسط گائودی طراحی به بنا اضافه شدند. این قسمت از بیرون به شکل پشت اژدهایی دیده می*شود که از فلس پوشید شده و ستون فقراتش از یک برجک به صلیبی پنج*شاخه منتهی می*شود.







  4. Top | #3

    تاریخ عضویت
    26.01.2011
    عنوان کاربر
    مدیر ارشد سایت
    ميانگين پست در روز
    0.90
    نوشته ها
    1,928
    تشکر ها
    7,211
    از این کاربر 6,834 بار در 1,763 ارسال تشکر شده است.
    سیستم عامل و مرورگر
    کاسا میلا
    بسیاری کاسا میلا را موفق*ترین و اریجینال*ترین ساختهٔ غیرمذهبیٔ گائودی می*دانند. او این بنا را در سال*های ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۰ ساخت.
    خود گائودی آن را «لایه*ای از سنگ که گل*ها و گیاهان روندهٔ بالکن*هایش به آن غنا بخشیده*اند و همواره رنگ آن را تغییر می*دهند» توصیف کرده*است.
    زیبایی و بدعت کاسا میلا نه تنها در نمای ساختمان، که در اتاق*ها و پاسیوهای آن نیز به چشم می*آیند. دودکش*ها و مجسمه*های متعدد روی تراس ساختمان هم از مناظر فراموش*نشدنی شهر بارسلون است.
    او در طراحی این بنا هیچ خط مستقیمی بکار نبرد ؛ چون خود را دنباله رو طبیعت میدانست معتقد بود در طبیعت هیچ خط مستقیمی وجود ندارد.








    جزئیاتی چند در ساختمانهای گائودی








    پارک گوئل بارسلون









    ساختمان گلفس



    کارگاه کار گائودی






    منبع:لاژورد دات کام

  5. Top | #4

    تاریخ عضویت
    26.01.2011
    عنوان کاربر
    مدیر ارشد سایت
    ميانگين پست در روز
    0.90
    نوشته ها
    1,928
    تشکر ها
    7,211
    از این کاربر 6,834 بار در 1,763 ارسال تشکر شده است.
    سیستم عامل و مرورگر
    آنتونی گائودی در سال ۱۸۵۲ درجنوب غربی اسپانیا ودرایالت کاتالونیا در روستایی نزدیک بارسلون به دنیا آمد ودرسال ۸۲-۱۸۷۸بعد از نو آموزی در رشته معماری از مدرسه عالی معماری بارسلونا فارغ التحصیل شد و پس از آن وارد حیطه ملی گرای کاتالان شد و به فعالیتش ادامه داد وی در سال۱۹۲۶ درسن ۷۴ سالگی بر اثر سانحه تصادف در گذشت و در سرداب کلیسای ساگرادا فامیلیا به خاک سپرده شد.
    گائودی یکی از معروفترین واصلی ترین طراحان نسل خویش محسوب می شود. در ابتدا با علاقه شدیدی که به تاریخ و معماری قرون وسطی کاتالان داشت وهمچنین احترامی که به این منطق ساختاری و هنرمندانه داشت،طبیعت را به عنوان منبع الهام در تزئین ساختمانهای خود انتخاب کرد.(تزئینات ساختمانی)
    سبک اصلی و ساختاری کاتالان ها اکثرا با قالب پذیری تندیس وار و مجسمه ای منقوش می شد .
    گائودی از نور و موزائیک های چند بخشی نیز در کارش استفاده می کرد.
    وی قبلا ادعا کرده بود که مدرنیسم کاتالانی یک سبک بازگو کننده هنر جدید (art noueau)است .اما کار و سبک وی در سطحی بالاتر از مکتب کاتالان بودیعنی در کارش نوعی تزئینات دیده می شد که بنیادی ترین نمایش را از سرتاسر طبیعت در قالب فرمهای ساختمانی بیان می کرد
    گائودی حرکات رمانتیک کاتالان ها را در آثار نویسندگان دیگر مورد مطالعه قرار دادو سپس شروع به کار کرد.
    وی در کنار معماران زیادی کار خود را آغاز کرد که ذکر اسامی آنها زیاد لازم نیست.همان طور که گفته شد از کارهای وی پارکی در بارسلون و پلان شهری برای منطقه بندی کردن مساحت شهر است همچنین در طراحی خیابان و روشنایی در آنها و مجسمه های یادمانی نیز تجربه پیدا کرد.
    طراحی اولیه گائودی شامل طراحی مبلمان می شد که کارهای زیادی در این زمینه انجام داده است .همچنین وی برنده جایزه طراحی مبلمان خیابانها و مسیر های شهری در بارسلون شد.تمام این پروژه در آینده شغلی و حرفه ای او مهم و سرنوشت ساز شد و باعث شد وی به سمت معماری تزیینی و هنر آرت نوو هدایت شود.
    در معماری سخن گفتن از یک سبک واحدویکپارچه «آرت نوو» مگر در زمینه های آراستن سطح بنا و تزئین داخلی مشکل است.حتی به معنای ظاهری کلمه بنا های چندانی وجود ندارند که بتوان آنها را از لحاظ ظاهری طبقه بندی کرد.
    اما علیرغم این موضوع جنبه های خاصی از تزئینات خصوصا بکارگیری خطوط تابدار در زینت کاری و تاکید بر خمیدگی های کلی در عناصرتزئین و گاهی حتی در عناصر ساختاری،از هنر گرافیک نو و هنرهای تزئینی مایه گرفته است و تمایل روحی آرت نوو و بدعت تصویرپرداز و سیلان خطی و فضایی و گریز از منت گرایی، الهام بخش تعدادی از معماران فرانسه ، بلژیک ، آلمان ، اتریش ، اسپانیا ، ایتالیا، و ایالات متحده پیش شد و به آنان توانایی داد تا با اندیشه هایی که امکان استفاده از فلز، شیشه و ساختمان بتن مسلح برویشان گشوده شده بود آزادانه تر از پیش دست به تجربه بزنند.
    از آنجا که مفهوم آرت نوو متضمن طراحی ویژه در سطحی متعالی و مهارت و استادکاری بود، چندان سودی برای زمینه رو به گسترش ساختمان سازی انبوه و پر دامنه نداشت.همین نکته احتمالا توضیح می دهد که چراهنر نودر معماری موجب بوجودآمدن بناهای با عظمت واقعی چندانی نشد.با این همه چنان که اشاره شد این سبک ذاتا در بوجود آمدن نگرشی سهیم است که منجر به پیدایش یک معماری نوو تجربی در آغاز قرن بیستم گردید.
    زینت کاری های معمارانه لوئیس سالیوان در عمارت گارانتی تراست یا بنای فروشگاهای بزرگ کارسن پایری اسکات از کارهایی بود که در زمینه هنر نو در معماری آمریکا انجام شده بود، فرانک لوید رایت یکی از شاگردان سالیوان نیز تحت تاثیر این سبک قرار گرفت.
    در زمینه هنر نو برجسته ترین نام آمریکایی از آن لوئیس کامفورت تیفانی است، اما بیان هنری وی بیشتر در زمینه های طراحی داخلی و هنرهای تزئینی است در آفرینش این آثار او نه تنها در تماس نزدیک با جنبش های اروپایی بود ،بلکه تاثیر قابل ملاحظه ای نیز بر آنان نهاد.
    آنتونی گائودی در زمان دانشجویی در اسپانیا ، تحت تاثیر اندیشه های میلوی فونتاناس بود که رم تحت تاثیر برداشت های رمانتیکی از سبک های قرون وسطی به عنوان یک عصر طلایی مطرح شده بود، برداشتی که برای او نمادی شد از ملی گرایی در حال رشد کاتالان ها، مطالعات نخستین وی درباره شکلهای طبیعی ، به عنوان شالوده معنوی معماری در شیوه معماری وی تاثیر زیادی گذاشت.
    او به سبک احیایی قرون وسطایی ویوله لودوک معمار فرانسوی گرایش یافت و این گرایش نه فقط به خاطر شوق و شور معمار فرانسوی برای ترمیم بناهای با عظمت گوتیگ بود، بلکه به خاطر نحوه نگرش شدیدا عقلانی او به ساختار گوتیکی ،در پرتو پیشرفتهای فنی نوین بود.معماری نخستین گائودی به جریان عمده احیای شیوه گوتیک تعلق دارد با این تفاوت که وی در نما رنگ آمیزی و حتی تصویر سازی هایی با آهن ورزیده را نیز بکار برده است.
    آن دسته از طرحهای وی که در آنها آهن ورزیده بکار رفته به طور مستقل و غالبا در سطحی پیشرفته از تجربیات مشابه می باشد.
    گائودی در دوران بعدی اش از اواخر دهه ۱۸۸۰تا هنگام مرگش شیوه خاص خود را پی گرفت که در موازات جنبش آرت نوو بود و بعد چنان ویژگی مستقلی یافت که کسی در جهان به آن دست نیافت یا تا اواسط قرن بیستم ، هنگامی که کار او دوباره موردارزیابی قرارگرفت کسی به آن شیوه نپرداخت احتمالا او بیشترین شباهت را به تجربه گرایان ساختاری رمانتیک عصر حاضر داشت و بیشترین تاثیر را بر معماران نسل بعد گذاشت.
    گائودی با تصورش از معماری،فضای پویایی که دنیای خارجی و داخلی را به هم پیوند می زند را نشان می دهد و فضا را به عنوان اندام واره ای زنده که در محیط طبیعی خود رشد می کند را به نمایش می گذارد.وی باتجربیات بی پروایش در مهندسی و با بهره گیری تصویر پردازانه اش از مواد ساختمانی و سازمان بندی های رنگین بسیار انتزاعی اش از سرامیک و موزاییک ، هر چند که تا اواسط قرن بیستم کمی ناشناخته مانده بود ولی در واقع نو آور و پیام آور بزرگی است.وی یکی از بنیان هایی است که معماران از اواسط قرن کارهای خود را از تجربیات وی آغاز کردند.گائودی شناخته ترین فرد برای انجام کارهای شگفت آوری مثل ساگرادا فامیلیا و کازا میلا است مهارتی که وی آن را گوتیک مدیترانه ای می نامد یک سبک منحصر به فرد از ترکیب تاثیرات آرت نوو و گوتیک است.کارهای گائودی یک طبیعت ارگانیک واقعی را بیان می کند ودر تزئین فرم های سینوسی از سنگ پرداخت شده یا موزائیک های رنگارنگ استفاده می کند.
    به طور کلی آنچه که بیش از همه چیز معماری گائودی را مشخص می کند و برای گرایشهای در حال حاضر معماری حائز اهمیت است شخصیت مستقل اوست. در نگاه اول به نظر می رسد معماری وی به قرن بیستم تعلق ندارد، یا اصولا به هیچ خاصی تعلق ندارد،در آن رویا و تخیل معمار که بسیار هم شخصی است فرصت بروز پیدا کرده است. گائودی معماری نبود که از جریان اصلی معماری روزگار خود بی خبر باشد.هم تاثیر راسکین و هم درسهای استاد بوزار و ویوله لودوک ، و هم طعم قرون وسطایی کارهای خودش که متاثر از موعظه های راسکین است، در هم می آمیزد اما هیچ یک ازآنها به اندازه ای نیست که مانع فرم آفرینی گائودی شده باشد.
    در کارهای گائودی خطوط اندکی آرام ندارند و توده ساختمان طوری است که انگار معمار بدون استفاده از هیچ ابزار کار مانند تراز و شاغول آن را با دست خود از گل ساخته باشد تقریبا در آن هیچ دقت هندسی دیده نمی شود و مانند این است که معجزه ای اجزای آن را به یکدیگر پیوند داده است.
    معمار به حکم طبیعت کارش در برزخی بین دنیای واقعیتها و رویا زندگی می کند. اگر بخواهد تنها به واقعیتها اتکا کند کارش خشک و بی روح و به اصطلاح مکانیکی می شود . با زیستن در عالم رویا نیز هرگز طراحی واقعیت کالبدی نیافته و پا برجا نشده است.اما کارهای گائودی با آنکه طرح هایی افسانه ای و رویایی دارند عملا وجود کالبدی یافته و ساخته شده اند.
    در آخر آنچه مانع رواج طرح ها و بدعت گذاریهای گائودی شد اختصاصی بودن یا به عبارتی دیگر خودکامگی آنها بود و زمان برای رواج این گونه طرح ها نبود. و اینکه این نوع خاص معماری در شمار رویدادهای حباب گونه ای است که عمری ندارد و فقط نشانگر احساس آنی معمار است و با عوامل اساسی و سازنده معماری سرو کاری ندارد.
    در کارهای گائودی خطوط اندکی آرام ندارند و توده ساختمان طوری است که انگار معمار بدون استفاده از هیچ ابزار کار مانند تراز و شاغول آن را با دست خود از گل ساخته باشد تقریبا در آن هیچ دقت هندسی دیده نمی شود و مانند این است که معجزه ای اجزای آن را به یکدیگر پیوند داده است. معمار به حکم طبیعت کارش در برزخی بین دنیای واقعیتها و رویا زندگی می کند. اگر بخواهد تنها به واقعیتها اتکا کند کارش خشک و بی روح و به اصطلاح مکانیکی می شود . با زیستن در عالم رویا نیز هرگز طراحی واقعیت کالبدی نیافته و پا برجا نشده است.اما کارهای گائودی با آنکه طرح هایی افسانه ای و رویایی دارند عملا وجود کالبدی یافته و ساخته شده اند. و در آخر آنچه مانع رواج طرح ها و بدعت گذاریهای گائودی شد اختصاصی بودن یا به عبارتی دیگر خودکامگی آنها بود و زمان برای رواج این گونه طرح ها نبود.
    اینکه این نوع خاص معماری در شمار رویدادهای حباب گونه ای است که عمری ندارد و فقط نشانگر احساس آنی معمار است و با عوامل اساسی و سازنده معماری سرو کاری ندارد.
    آثار اولیه او در دهه ۱۸۷۰نشان دهنده واکنش وی نسبت به شیوه مرسوم و تمایل به سمت نئوگوتیک وامپراتوری روم و ملهم از قرون وسطی بود.وی به تدریج به سبک مستقل و منحصر به فردی که ناشی از خصایص فردی وخلاقیت بسیارش بود دست یافت.
    او در آغاز متاثراز تعالیم نظری ویوله لودوک و راسکین بود و مانند آن دو برای تجدید نظرهای اساسی و ساختاری درالگوهای ساختمانی نقطه عطفهای قرون وسطایی را ترجیح می داد.
    اولین آثار وی،خانه ویسنس در سال ۱۸۸۳،کاخ گوئل در سال ۱۸۸۵ با تقلید از معماری مورسک و گوتیک ونیزی تزیینات بسیار متنوع و غنی داشت.
    در اواخر قرن نوزدهم مجتمع خواهران ترزیان (۱۸۸۹)برج بلسگوارد(۱۹۰۰) خانه باتلو و خانه میلا(۱۹۰۵) را ساخت که تنها پوسته بیرونی آنها تابع مقررات جاری شهر سازی بود.
    قصرگوئل و مدرسه رهبانان ترازایی دارای نماهای ظاهری نسبتا متینی هستند. در نمای کاخ گوئل از قوسهای سهمی استفاده شده است که بعدها جزعلائم مشخص کارهای گائودی شدند،ورودی های قوس دار این بنا پر از آهنکاری های مشبک و پیچیده است. نخستین نمونه از فضای مواج در اصطبلهای این قصر مشاهده می شود.
    در دیوارهای خارجی مدرسه رهبانان ترازایی قلوه سنگ،آجر و سفال با رنگهای خاکی به هم آمیخته را به کار برده است در دالانهای طبقه هم کف و اول خمیدگی های سهمی شکل به صورت قوسهای بیز و باریک بر پایه های آجری ساخته شده تا اثری از سادگی استثنایی و مفصل بندی دقیق ساختمانی را القا کند. البته ظاهر این دالانها با عناصر ساختمانی پر تزئین کارهای بعدی وی در تضاد کامل است.با این حال حس نظارت ساختاری در دو نوع آنها مشترک است.
    در هشتی و سرداب کلیسای کوچک کولونیای گوئل در نزدیکی بارسلون، گائودی استفاده از ستونهای عمودی راکنار گذاشته است وستونهاو قوسهای متکی برآنهارا طبق وسواس آمیز ترین محاسبات ساختمانی ،به صورت مایل و خمیده در نظر گرفت. در این قوسها و این عناصر ساختمانی کیفیت شدیدا ساختاری معماری گائودی را می توان مشاهده کرد . این ویژگی ها و استفاده از نور و موزاییک و رنگ از مواردی بود که وی را از هنر آرت نوو متمایز می ساخت.وی کارهایش را با تمام عناصر ساختمانی بصورت پیکر نمایانه می ساخت.
    از بنا های غیر مذهبی مهم گائودی در اوایل قرن بیستم کازا باتلو بود و این در واقع پروژهای بود برای شکل دهی دوباره به ساختمان و شکل دهی نو و تازه ای به ساختمان .در این پروژه معمار هم فضای داخلی و هم نمای خارجی را به اقتضای سلیقه ی خود به کلی دگرگون ساخت در نمای ساختمان مهتابی های منحنی تا حدی خیال انگیز و در طبقات پایین دالان ها و پنجره های بزرگ و آزاد طراحی کرده است.
    جلو خان ورودی دارای فضای باز است که با دیوارهای ساده گچی و آجری جوی متضاد با ساختار اصلی احساس حرکت و نور مواج را القا می کند.دیوارها بدون هر گونه خط فاصلی به سقف ها و کف ها می پیوندند و پنجره ها که ترکیبی اندام واره ای دارند چنان می نمایند که مستقیما از درون دیوارهای در بر گیرنده آنها روییده اند.
    یکی از آثار دوران پختگی گائودی که خصوصیات شناخته شده معماری وی را به خوبی نشان می دهد .یک ساختمان چند طبقه مسکونی است به نام کازمیلا که در آن احجام و خطوط در حالی روانی با یکدیگر ترکیب می شوند و دمی آرام ندارند.با اینکه این ساختمان سالها پا بر جا مانده است، انگار در آن قوانین ایستایی زیر پا گذاشته شده اند.چون به نظر می رسد هر بخشی از نما تا چند لحظه دیگر فرو می ریزد.همین تناقض در کلیسایی که در نزدیکی بارسلون واقع است و از آثار گائودی است به وضوح بیشتری دیده می شود،ستونها به
    جای آنکه به صورت قائم بر زمین استوار شوند به حالتی که به نظر می رسد خود نیاز به اتکا دارند.
    کلیسای ساگرادا فامیلیا :
    این کلیسا بی شک بزرگترین اثر گائودی محسوب می شود او کار بر روی تکمیل این بنا را از سال ۱۸۸۴ شروع کرد و تا پایان عمر حرفه ای خود ساخت آن را دنبال کرد.این کلیسا با مرگ گائودی نیمه تمام باقی ماند .شروع ساختن بنا از سال ۱۸۸۲ توسط فرانسیسکو دل ویلار بود و پلانهای آن به سبک رایج و مرسوم آن دوره یعنی احیای گوتیک بود.گائودی ۴۱ سال مشغول ساخت و تکمیل کلیسای ساگرادا بودو از سال ۱۹۱۴ از همه کارهایی که به وی رجوع می شد صرفه نظر می کردتا بتواند بر روی این بنا متمرکز شود
    این بنا احساسات بی اندازه عمومی مردم بارسلونا را دربر دارد و توسط نقادان زیادی با یک بدعت کنجکاوانه مورد توجه قرار گرفته بود
    بنای حیرت انگیز ساگرادا فامیلیا ۴ برج سر به فلک کشیده دارد و ارتفاع برجها ۱۰۰ متر است که با پلکانی مارپیچی در داخل هر برج به نقطه اوج آن می توان دست یافت . به رغم ساختمانهای بلندی که در این سالها ساخته شدند در افق شهر کاملا مشخص و مشهود است.
    حجم کلی این بنا قلعه بهستان یا دودکش جنهای ماه نشان را تداعی می کندو هر برج به تنهایی همچون ذرتی با کاکل رنگارنگ است.
    ساخت نمای مصائب مسیح در سال ۱۹۵۲ تحت نظارت سه تن از معماران همان دوره آغاز شد.نمای تولد مسیح با ۴ برج سر به فلک کشیده چشمگیر ترین قسمت بنا می باشد.
    بیشتر سطح آن با مجسمه های بسیاری که تولد و زندگی مسیح را به تصویر می کشد پوشیده شده است. این سر در مشهور کلیسا به وسیله منتقدان زیادی به دلیل کم ارزش بودن محتوای تزئینات مورد اعتراض واقع شد .این تزیینات شامل مجسمه هایی بودن که از روی زندگی مردم عادی طراحی و قالب گرفته شده اند.
    اغلب این مجسمه ها در مقیاس انسانی ساخته شده اند.
    ورودی کلیسا که در امید نام دارد و به اعتقاد خود گائودی می بایست آنقدر بزرگ باشد که همه مردم بتوانند از آن وارد کلیسا شوند در سمت چپ نمای تولد مسیح قرار گرفته است و با تصاویری از خانواده مقدس تزیین شده است و سنگی از کوه مونت سرات در بالای آن جا گرفته است.
    در نیکو کاری در وسط نما قرار گرفته است و با تصاویر گیاهان که نمای از سرود عشق به خالق است و همچنین با صحنه هایی از زندگی مریم مقدس و درخت اجدادی مسیح تزئین شده است.
    گائودی برای تکمیل سرداب کلیسا همانطور که در نقشه قبلی پنداشته و طراحی شده بود نظارت داشت اما بعدها به سوی یک نظریه جدید و برجسته تر از گوتیک جذب شد.
    اجرای بخشهایی مانند برج های کلیسا ،نمای غربی و جنوبی ،راهروهای و ستونها و طاقهایی که در بالای کلیسا قرار دارند هیچ کدام در زمان حیات گائودی به وقوع نپیوست .بر روی آنها یک لایه معنای قابل توجه وجود داشت در تکامل چیزی که خود آنرا گوتیک مدیترانه ای می نامید.
    این بنا در حقیقت یک جسم جامد نیست بلکه موجود زنده ای به نظر می آید که در حال حرکت ، رشد و تغییر است.ستونهای کشیده آن همچون تنه درخت به شاخه و برگ منتهی می شوندو درخت نخل را تداعی می کنند.
    ستونهای هم ردیف یک شکل هستند ولی هر ردیف با ردیف بعدی متفاوت و در ضمن هماهنگ است و آن چنان پیچیده است که نظم درونی آن به سختی دریافت و کشف می شود هر چند انسجام و نظم آن عمیقا بر فضا حاکم است
    سنگها همچون کوه روی هم قرار گرفته اند و مجسمه هایی که به انسانهای غارنشین می ماننددر گوشه و کنار این بنای سنگی عظیم دیده می شوند.
    در این بنا مراحل رشد و تکامل معمار در اثرش کاملا قابل مشاهده است و این تغییر آنچنان تدریجی صورت گرفته که گذر زمان و حرکت از گوتیک به آرت نوو ،اکسپرسیونیسم و گائودیسم در آن قابل تشخیص است.
    در حال حاضر گروهی از معماران ژاپنی در حال تکمیل این بنا بر اساس نقشه های گائودی می باشند پارک گوئل یک پارک شهری در ۱۹۰۰-۱۹۱۴در شمال بارسلون برای گوئل طراحی و ساخته شده و شبیهه باغهای انگلیسی است . این بنا برای زندگی ۶ خانواده ساخته شده است . این پروژه چندان موفق نبود و در سال ۱۹۲۳ به پارک شهری تبدیل شد. این پارک یکی از بهترین کارهای گائودی در زمینه رنگ است . اگر چه این مکان هرگز کامل نشد در ورودی اصلی باغ دو عمارت با کلاه فرنگی قرار دارد که به دیوار پارک متصل است . هدف از ساختن این باغ دو بنا یکی برای مسکونی و دیگر ساختمان اداری بوده است . این دو عمارت که با سنگ ساخته شده اند دارای سقف هایی با طاق هستندکه با آجر ساخته شده اند و در میان آجرها تکه های شکسته شده سرامیک کار شده است
    طرحهای تزئینی باغ بی نظیر و زیبا هستند در بالای هر یک از فضاها گنبد کوچکی قرار داده شده است که زیر این گنبد خطوط مارپیچ با کاشی های رنگی کار شده است که به صورت صلیب می باشد که از مشخصه های کارهای گائودی می باشد . یک راه پله عظیم بوسیله یک اژدها یا مارمولک افسانه ای به دو قسمت تبدیل می شود و در یک جریان متناوب آب به طرف یکدیگر هدایت می شوند اژدها یکی از تصاویر سنبلیک در پارک است بازدید کننده ها بعد از دیدن تصاویر برطبق برنامه از طریق یک راه پله به فضایی میروند که محل نواختن گیتار فلوت و ویلون است این فضا به وسیله ۴۸ ستون که القا کننده ستون های دوریک می باشند ساخته شده اند این فضاها و یک بالکن خوب که دیدی به شهر و دیار دارد در اطراف یک میدان بزرگ در بالا قرار دارند این میدان بوسیله نرده هایی شبیه شاخه و موج محدود می شود برای آفرینش شاخه های مارپیچ و سرسنگ طاق تالار ستون دار گائودی از همکاری یک معمار استفاده کرد .
    در این پارک آب باران بوسیله راهی که در یکی از ستونها قرار دارد وارد آب انبار بزرگ میشود . در این پارک پلی وجود دارد که باعث بوجود آمدن جاده ای برای عبور وسایل نقلیه میشود این پل دارای ستونهای شیبدار تنومند و دیوارهای حائل می باشد در این پل طاق هایی با سنگ نتراشیده ساخته شده است این پارک بسیار طولانی تا آنسوی تپه ادامه می یابد و منظره زیبا تپه باعث ایستادن بازدیدکنندگان می شود . در پایین تپه گائودی خانه ای برای خودش برای کار یا شاگردش در سال ۱۹۰۵ ساخت این ساختمان به خانه گائودی تبدیل شده بود . در این خانه مبلمانهای بسیار زیبایی وجود دارد که بوسیله گائودی طراحی شده است . پارک گوئل در سال ۱۹۸۴ توسط یونسکو به عنوان میراث فرهنگی معرفی شد . پارک گوئل در بارسلون برای او تمرینی بود به زبان خیال پردازی محض و کاردانی مهندسی ترکیبی .
    دیوارها و نیمکتها و غارها ی زیرزمینی رواقها و دالانهای پرپیچ و نابی که تمام با موزاییکهای شفافی از سفال و شیشه پوشیده شده است در آن کیفیت شدیدا ساختاری معماری گائودی را می توان مشاهده کرد.
    کیفیتی که معمار او را از بسیاری از جنبه های آرت نو متمایز می سازد که او کارش را نه فقط با خطوط و توده های درهم پیچیده ای از مصالح ساختمانی پیکر نمایانه آفریده است حتی آهنکاریهای او چنان حالت پیکر نمایانه شدیدی دارد که کارهای او را از کارهای هنرنو هم برتر می سازد .
    View Full Album

    View Full Album



    برگرفته از :palapalhome.com
    [دسترسی به لینک ها فقط برای اعضای انجمن امکان پذیر می باشد . همین حالا ثبت نام کنید]



  6. 2 کاربر مقابل از Mehraz عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    hesamer (28.06.2012)

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
اطلاعات تماس با نقش نگار
جهت ارتباط با مديریت نقش نگار می توانید از اطلاعات زیر استفاده نمایید .
Email : sirousb@gmail.com
Tell : 09101414214 سیروس برادران
کليه حقوق مادي و معنوي براي نقش نگار محفوظ مي باشد .