1-تاريخ ايران بعد از اسلام (شروع عصر اسلامى در ايران )

نمایش نتایج: از 1 به 1 از 1

موضوع: 1-تاريخ ايران بعد از اسلام (شروع عصر اسلامى در ايران )

  1. Top | #1

    تاریخ عضویت
    22.04.2011
    عنوان کاربر
    عضو معمولی
    ميانگين پست در روز
    0.01
    نوشته ها
    17
    تشکر ها
    1
    از این کاربر 76 بار در 17 ارسال تشکر شده است.
    سیستم عامل و مرورگر

    1-تاريخ ايران بعد از اسلام (شروع عصر اسلامى در ايران )

    تسخير ايران و جنبش ها

    استيلاء مسلمانان بر ايران به سادگى نبود. شهرها زودتر پذيراى سلطهٔ مسلمانان شدند ولى دهات به سادگى به حکومت ايشان تن ندادند. نقاط شرقى ايران و نيز طبرستان و گيلان ديرتر از نواحى غربى به تصرف مسلمانان درآمدند. آنان مجبور مى شدند که يک محلّ را بارها فتح کنند. بعد از فتح ايران، حکام و واليان همگى از سوى خلفاى راشدين بعد از سوى امويان انتخاب مى شدند و ندرتاً غيرعرب بودند. ناآرامى ها در آذربايجان، خراسان، سيستان و رى رخ داد. يکى از سياست هاى اعراب جهت مقابله با اين وضع ساکن نمودن قبايل عرب در نقاط مختلف ايران بود. فتح کامل ايراندر ۳۰ هجرى قمرى / ۶۵۱ ميلادى مقدور شد ولى قسمت هائى تا بيش از صد سال بعد نيز مقاومت کردند و در برخى نواحى چون گيلان و طبرستان امراى محلّى حتى تا قرن هاى بعد مطيع خلفا نشدند. ناآرامى ها در زمان عثمان نيز همچنان ادامه داشت و با رسيدن خبر کشته شدن عثمان شورش ها در نواحى مختلف اوج گرفت. در سيستان اين شورش منجر به عقب راندن اعراب شد. در عهد خلافت على بن ابى طالب (ع) در فارس شورش درگرفت. در آغاز قرن هشتم ميلادى سراسر فلات ايران تحت سلطهٔ امويان بود. در اين مدت وضع روستائيان ايران از نظر ميزان مالياتى که از ايشان گرفته مى شد و بيگارى بدتر شده بود. از طرفى تحقير مسلمانان نسبت به ساير مردمان (= موالي) شدت گرفته بود که از واکنش هاى نسبت به آن نهضت شعوبيه بود. در زمان اموريان نارضايتى در ميان مسلمانان نيز بود که موجب نهضت هاى مختلفى شد. نهضت خوارج از آن جمله بود که نهضتى کاملاً عربى بود ولى چون مسلمانان را در برابر مى دانستند، ايرانيان نيز به آن جلب شدند. ايرانيان مذهب اهل سنت را نپذيرفتند و پذيراى مذهب تشيع گشتند. در دورهٔ امويان از سوى طرفداران تشيع و خوارج قيام هائى در نقاط مختلف ايران روى داد. از آن جمله قيام بهافريد رئيس فرقهٔ بهافريديه در اواخر دروهٔ بنى اميه در خواف نيشابور بود. او ادعاى نبوت کرد و چون نبوّت زرتشت را قبول داشت، زرتشتيان خراسان به او گرويدند. او در ۱۳۱هجرى قمرى به امر ابومسلم کشته شد. هنگامى که عباسيان شروع به تبليغ نمودند، در ايران طرفداران زيادى يافتند. در ۱۲۴ هجرى قمري/ ۷۴۵ ميلادى ابومسلم خراسانى در رأس سياه جامگان به طرفدارى از عباسيان قيام کرد و در فاصلهٔ چند سال سراسر ايران را گرفت. آخرين خليفهٔ اموى (مروان دوّم) را مغلوب ساخت. مروان به مصر گريخت و در ۱۲۹ ه.ق/ ۷۵۰ ميلادى امويان سقوط کردند و ابومسلم عباسيان را به خلافت رساند. ابومسلم به دستور منصور عباسى که از قدرت او در هراس بود کشته شد و بلافاصله به دنبال آن نهضت هائى به خونخواهى ابومسلم در ايران پاگرفت. خلافت عباسيان منجر به بهبود وضع مردم نشد، گرچه شهرها در ايران رشد و ترقى نمودند ولى روستاها به سبب خراج هاى سنگين وضع بدترى پيدا کردند، امّا به يک بار وضع ايرانيان که مورد تحقير مسلمانان بودند، تغيير کرد و آنها در عالى ترين مقامات قرار گرفتند. تعداد عناصر ايرانى (مثل برمکيان و آل سهل) در دربار خلفاى عباسى فزونى يافت و به دنبال آن آداب و رسوم ايران قديم احياء گشت. خصوصاً بعد از غلبهٔ مأمون بر برادر خود ايمن بر مداخلهٔ ايرانيان در دستگاه خلافت باز هم افزوده شد. چنانکه خلفاى عرب جشن هاى باستانى ايران را احيا کردند و حتى در پوشيدن لباس از ايرانى ها تقليد مى کردند. برخى علماء ايرانى در اين دوره از فق هاى بزرگ اسلامى شدند چون امام ابوحنيفه مؤسس مذهب حنفي. تعدادى از شعرا و ادباء عرب چون سيبويه و بشاربن برد ايرانى بودند. در اين دوره کتاب هاى پهلوى به عربى ترجمه شد که مترجم بسيارى از آنها ابن مقفع بود. در مجموع تأسيس دولت عباسيان را مى توان مبدأ تجديد استقلال ايران به شمار آورد.

    قيام هاى اين دوره سنباد (... تا ۱۳۷ ه.ق)

    ملقب به اسپهبدفيروز، زرتشتى و از سرداران ابومسلم بود که به خونخواهى او برخاست. اورى و قزوين و نيشابور و قومس را گرفت. او قصد برانداختن خليفه و ويرانى کعبه را داشت. او در جنگى که ميان او و قواى خليفه رخ داد شکست خورد و کشته شد.

    اسحاق ترک

    شهرت سردار ترک يا ايرانى است که به خونخواهى ابومسلم در ماوراءالنهر قيام کرد. او ادعا کرد که جانشين زرتشت است و زرتشت هم زنده است. قيام وى بين ۱۳۶ تا ۱۵۸ هجرى قمرى در زمان منصور عباسى بود.

    استادسيس (.. تا ۱۵۱)

    او نيز زرتشتى بود و در اواخر عهد منصور عباسى ادعاء پيامبرى کرد و در سيستان و هرات و بادغيس قدرت و نفوذ پيدا کرد. او بر قسمتى از خراسان استيلا يافت و چند بار لشکر خليفه را شکست داد ولى بالاخره شکست خورد و کشته شد.

    مقنع

    نيز به خونخواهى ابومسلم برخاست. او آئين نوئى آورد. معجزهٔ منسوب به او ماه نخشب بود. او در ماوراءالنهر پيرو يافت که از آن جمله شاه بخارا بود. طرفداران وى به دليل پوشش سفيد خود به سپيدجامگان معروف بودند. امير هرات قلعهٔ آنها را معاصره کرد و آن را گرفت. گفته مى شود که مقنع خود را کشت. پيروان او تا مدت ها در ماوراءالنهر باقى بودند.

    خرم دينان

    فرقه اى از بقاياى مزدکيه بودند. جاويدان ابن سهل و جانشين او بابک مدت ها معارض عباسيان بودند. پس از جاويدان، بابک به رياست خرم دينان درسيد و در حدود ۲۰۰ هجرى قمرى در آذربايجان قيام کرد. او بارها لشکر خليفه را شکست داد و بعد از ۲۰ سال افشين او را فريب داد، دستگيرش کرد و به بغداد فرستاد که در آنجا به فرمان معتصم عباسى کشته شد.

    سرخ علما يا سرخ جامگان

    اين فرقه نيز از بقاياى مزديکه بدند و از لحاظ اعتقادى مشابه خرم دينان. اتباع مازيار در مازندران به اين نام خوانده مى شدند. مازيار در طبرستان قيام کرد و مالکين مسلمان را از آنجا بيرون راند و دستور داد آثار اسلام را محو نمايند. او دستگير و به سامرا برده و در آنجا کشته شد.

    نهضت خوارج

    به رهبرى رافع بن ليث در ۱۸۲ هجرى قمري/ ۷۹۸ ميلادى در خراسان پديدار شد.

    حمزهٔ خارجى (... تا ۲۱۳)

    از رؤساى خوارج در سيستان بود که در زمان خلافت هارون الرشيد قيام کرد و باعث ناآرامى هاى بسيار در سيستان و کرمان و خراسان شد. او سپس به سوى کابل و سند رفت و در طوس درگذشت. پس از او عمّاد خارجى در سيستان فعاليت نوى را آغاز کرد. خوارج غالباً کشتن مخالفان خود، حتى زنان و کودکان آنها را روا مى دانستند که در نتيجه قيام هاى آنها را کشتارهاى سنگينى در پى داشت.

    قيام زنگيان (۲۵۶ تا ۲۷۰)

    اين قيام را بردگان سياهپوست دربار خلفاى عباسى که تدريجاً قدرت و نفوذ به دست آورده بودند، به پا کردند و به دنبال آنها بدويان فقير و روستائيان نيز به اين قيام پيوستند. رهبر اين قيام يکى از خوارج موسوم به على بن محمد برقعى بود. آنها توانستند به بخش بزرگى از عراق، بصره و خوزستان مسلط شوند. آنها بردگانى را که در قيام شرکت داشتند، آزاد کردند. اين قيام لطمهٔ سختى به خلافت عباسيان وارد آورد.

    نهضت قرمطيان

    در اواخر قرن سوّم روى داد و از بزرگ ترين قيام هاى دروهٔ عباسيان بود که دامنهٔ آن به ايران نيز کشيده شد. قيام تا مدت ها در نقاط مختلف ادامه داشت و به دست حکومت هاى محلّى سرکوب مى شد. به دليل بدرفتارى و شدت عمل قرمطيان با کسانى که عقايد آنها را نمى پذيرفتند، تدريجاً تفوذ آنها در عراق و ايران از بين رفت. در قيام هاى اين دوره على رغم انگيزه هاى مختلف، دو نکتهٔ عمده به چشم مى خورد: عمدتاً به نام خونخواهى ابومسلم و اکثراً ملهم از عقايد پيش از اسلام ايران خصوصاً کيش مزدک بوده اند.

  2. 2 کاربر مقابل از kamranstel عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    Mehraz (23.04.2011),sirousb (23.04.2011)

  3. # ADS
    تبلیغات در مدار
    تاریخ عضویت
    همیشه
    نوشته ها
    بسیاری

     

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
اطلاعات تماس با نقش نگار
جهت ارتباط با مديریت نقش نگار می توانید از اطلاعات زیر استفاده نمایید .
Email : sirousb@gmail.com
Tell : 09101414214 سیروس برادران
کليه حقوق مادي و معنوي براي نقش نگار محفوظ مي باشد .