جیمز استرلینگ

نمایش نتایج: از 1 به 1 از 1

موضوع: جیمز استرلینگ

  1. Top | #1

    تاریخ عضویت
    26.01.2011
    عنوان کاربر
    مدیر ارشد سایت
    ميانگين پست در روز
    1.51
    نوشته ها
    1,928
    تشکر ها
    7,210
    از این کاربر 6,692 بار در 1,758 ارسال تشکر شده است.
    سیستم عامل و مرورگر

    جیمز استرلینگ

    جیمز استرلینگ:
    هویت کار جیمز استرلینگ استفاده از تنوع٬التقاط گرایی وجستجوی جاذبه های وسیع معمارانه است.
    کارهای او نتیجه علاقه معمار به نوسان میان گذشته وآینده٬میان عناصر قدیمی و موفقیتهای حرکت مدرن است.
    بررسی سبک:
    اگر ما بخواهیم از سبک کلاسیک به عنوان ابزار اصلی سنجش سبک او استفاده کنیم در حالیکه آن را با جنبه های کم و بیش غیر اساسی ترکیب کنیم٬این ترکیب به وضوح توجه او را جلب می کرد.
    در کارهای استرلینگ کلاسیک گاهی تایید می شود و گاهی نیز رد٬اما تکرار زیاد آن به عنوان مرجع٬یکی از جنبه های کارهای اوست.
    کسی از استرلینگ به عنوان یک معمار کلاسیک نام نمی برد-او کاملا یک معمار مدرن است-اما علاقه او به پیشگامان کلاسیک و نئوکلاسیک به صورت یک موتیف تکراری در طرحهایش دیده می شود.
    اگر ما از کلاسیک در مورد استرلینگ صحبت می کنیم این به آن معنی نیست که او می خواست آن را احیا کند٬بلکه نشانگر آن است که او علاقمند به ایده یک نوع کلاسیسیزم عام بود.
    در حالیکه او هرگز علاقه خود را به مدرنیزم نفی نمی کند و دست یابی به آن را هدف خود می داند اماآن مدرنیزمی را در نظر دارد که از کلاسیسیزم استنتاج گردیده و با اصول عقلی منقوش می باشد.این اصول پایه هایی برای استفاده از زوایای راستشبکه های منظم و فرم های هندسی منظم و رو به جلو در کارهای اوست.
    گاهی این اصول منجر به خیابان بندی های متقارن و حتی لی آت های نئو کلاسیک می گردد٬مانند آنچه در مرکز تحقیقات بایر وجود دارد.
    در مورد جیمز استرلینگ می توان عنوان کرد که شخصیت آثارش دقیقا با گذشت زمان تغییر کرده است به طوریکه توجه او به نقش معماری در شهرسازی معطوف شده است٬در حالیکه کارهای اولیه او اغلب در محوطه های باز دانشگاه ها و یا سایت های وسیع فضای سبز اجرا شد ماموریت های مهم تری او را به سمت نیازهای خاص فضاهای شهری سوق داد.بنابراین او با مفاهیم شهری هم از ساختمان های اطراف و هم از نظر تاریخ سایت درگیر شد.این درگیری باعث شد که او ارزش های شهری را که سمبلیک تر هستند به واقعیت نزدیک کند و آنها را با خصوصیات غیر قابل سنجش هویت سازمان های انسانی مرتبط سازد.به این دلیل او باید این شرایط را به عنوان بایسته های ایجاد یک منطقه شهری و عمومی بداند٬که نشان می دهد او نه تنها علاقمند به ارضای عملکرد هاست بلکه می خواهد شهر را با مردمی که در آن زندگی می کنند مرتبط سازد.
    استرلینگ در تعریف محدوده های تجریدی و نمایشی –مرز هایی که آثارش بین آنها نوسان دارد-آنها را قطب های دیالکتیکی می نامد که دیالکتیک معروف لوکوربوزیه را به خاطر می آورد:آنجا که انسان را به صورت ˝مغز و یک قلب،استدلال و احساس تعریف می کند…˝
    فرم های تجریدی مورد اشاره استرلینگ،با تعریف خاص خودش از مدرن و گاهی تکنولوژی و یا ״های-تک״ اقتباس شده اند.فرم های نمایشی به قدری بدیهی و آشنا هستند که حتی سنتی به نظر می رسند.
    در آثار استرلینگ چه پروژه کوچک باشد و چه بزرگ مشخصه ظاهرا ثابتی به نظر می رسد که تمایل با بازی کردن با فضاهاست؛هم فضاهای داخلی و هم خارجی.
    در مجموعه های واقعا بزرگ،نمی بینیم که تمام فضاها به وسیله یک فضای داخلی عظیم مکیده شده باشد،بلکه توازنی بین آنچه که برای ساختن یک فضای داخلی متعالی و رضایت بخش مورد نیاز است و آنچه که برای ایجاد واحدهای ساختمانی با بیان هویت های مختلف لازم است برقرار می باشد و این باعث می شود که مجموعه به صورت یک کل در محیط شهری هضم شود.شاید مهم ترین مثال از شیوه ای که استرلینگ از قوه ابتکارش در شکل دادن فضا استفاده می کند،مجموعه ادارات مرکزی براون در شهر مسونگن باشد.
    استرلینگ ابتدا با جیمزگوان و سپس با مایکل ویلفورد همکاری و مشارکت داشت.او با طراحی یک سری از ساختمان های مهم در دهه های ۱۹۵۰و ۱۹۶۰شهرتی جهانی به دست آورد.این روند در هر دهه با بازنگری و جهتگیری های صحیح همراه بود.
    پروژه های قبل از دهه ۱۹۶۰جدا شدن او را از״ مدرنیسم بومی ״که در سال های قبل تا حدودی متداول شده بود و جسارتش را در برخورد با مسائل خیلی پیچیده تر نشان می دهد.
    از قبل از ۱۹۷۰ او سبک معماری آزاد را تجربه می کرد که می کوشید به وسیله آن روستایی و پیشرفته،شکوهمند و غیر رسمی،مدرن و سنتی را در یک پروژه واحد داشته باشد.او خود را در حصار هیچ نوع زیبایی شناسی ثابتی محدود نکرد.
    در دهه های ۱۹۷۰و۱۹۸۰ شرکت در یک سری مسابقات معماری و طراحی چند ساختمان در مکان های مختلف دنیا مثل اروپا و آمریکا تغییری در معماری او پدید آورد.تغییر در احجام و رفتار سطوح نشان از دور شدن از انتزاع و عملکرد گرایی مدرنیسم و حرکت به سوی یک معماری متفاوت و نقاشی گونه بود.
    استرلینگ همچون لوکوربوزیه یک زبان معمارانه مبتنی بر وسعت نظر و توجه به علایق شخصی بنا نهاد. او همچون لوکوربوزیه در ارائه طرح ها درکی وسیع و قوی تر از مهارت های قبلی داشت و با دقت تاثیر حجم،فضا،نور و رنگ روی روحیه انسان مورد توجه قرار می داد.
    معرفی کارها:
    از کارهای استرلینگ می توان از پروژه های زیر یاد نمود:
    خانه های مشترک هام که تحلیلی از تخیلات لوکوربوزیه در خانه ژاول بود.
    دانشکده مهندسی لیسستر،دانشکده تاریخ دانشگاه کمبریج،و ساختمان فلوری در کالج ملکه آکسفورد که علاقه او را به سطوح شفاف شیشه ای و ترکیب سطوح سخت را به نمایش می گذارد.
    توسعه بخش مسکونی دانشگاه سنت اندروز که بیان هنری نوین از کاربرد بتن پیش ساخته بود.
    ساختمان مهندسی دانشگاه لیسستر(LEICESTER ):
    Architect: Stirling and Gowan 1959
    نمایشگاه دو سالانه ونیز: که دارای مشخصه هایی که تقریبا در تمامی آثار استرلینگ وجود دارد.یکی از مشخصه هایی که مستقیما با عملکرد سروکار دارد کنترل نور طبیعی است که در اینجا با پیش آمدگی های لبه بام که در آثار اولیه رایت را به خاطر می آورد،انجام شده است.
    کتابفروشی نمایشگاه دو سالانه ونیز
    گالری کلور(تات)لندن:
    در اینجا استرلینگ سه کار خوب ارائه کرده است.او مجموعه ای از گالری های به فرم سنتی،به وجود آورده که با محیط اطراف خود انطباق کامل دارد.

    گالری و تئاتر اشتوتگارت:
    این گالری سلسله ای از سالن های نمایش متصل در استاتز گالری قدیمی تر ،تراس های خارجی به عنوان جایگاه مجسمه و کتابخانه و یک ساختمان اداری در عقب مجموعه فراهم می کند.
    علت وجودی پروژه،خلق دوباره فرم ها و فضاها متناسب با شرایط موجود بود.
    جمعیتی ناهمگون در اینجا گرد می آیند و در فضاهای داخلی و خارجی آن به مثابه شهری مینییاتوری مرکب از ساختمان هایی با شکل ها و شخصیت های مختلف گردش می کنند.
    این ساختمان ها طوری در کنار یکدیگر چیده شده اند که مرزهای بیرونی آنها هماهنگ با مقیاس و شخصیت ساختمان های اطراف باشد.
    ساختمان گالری انتخابی تصادفی و آگاهانه از معماری منسوخ شده وباقیمانده که مدرنیسم او را منعکس می سازد و او آنها را در خلایی ایدئولوژیک رها می کند،به طوریکه خودش هم نمی تواند آنها را کنترل کند.یک معماری پیشرو که ما را دعوت می کند تا از نظر فلسفی نسبت به وضعیت لرزان مدرن تفکر بیشتری کنیم.
    پریستون هاوس Stirling’s Preston Housing :
    مرکز هنرهای نمایشی دانشگاه کرنل:
    این ساختمان در کنار پلی روی مسیل کاسکادیلا واقع گردیده و به وسیله یک پاویون هشت وجهی مشخص می شود که به عنوان یک سر پناه ایستگاه اتوبوس عمل کرده و مرکز اطلاعات دانشگاه را در بر می گیرد.پیاده رو در اطراف آن دور می زند. از میدان میتوان به یک بالکن ستوندار وارد شد که بخش های مختلف ساختمان را به صورت یک تفریحگاه مشرف بر مسیل با چشم انداز زیبایی به دریاچه کایوگا متصل می کند.
    موسسه تحقیقاتی/اجتماعیWZB :
    این ساختمان برای اجتناب از یکنواختی در پنج شکل مختلف در کنار ساختمان قدیمی قرار گرفته بطوری که هر دپارتمان فرم مشخص داشته و در عین حال به صورت بخشی از یک ارگانیسم واحد عمل می کند.
    جیمز استرلینگ بازی پست مدرن را به روش ویژه بسیار عالی خودش بازی می کند.او از گذشته های متاخر و تاریخ فراتر می رود؛بر می گزیند و دوباره می آفریند.سپس در یک لحظه تلفیقی به دست می دهد که جدید است و احتمالا شوک دهنده،چیزی که نه او و نه کس دیگری قبلا انجام نداده است.
    منابع:
    کتاب های : جیمز استرلینگ،مایکل ویلفورد و شرکا
    راهبردهایی در طراحی معماری
    گردآورندگان : الناز جاور، زینب ولیان، آیت محمدی تبار
    palapalhome.com
    [دسترسی به لینک ها فقط برای اعضای انجمن امکان پذیر می باشد . همین حالا ثبت نام کنید]



  2. کاربر مقابل از Mehraz عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    sirousb (01.04.2011)

  3. # ADS
    تبلیغات در مدار
    تاریخ عضویت
    همیشه
    نوشته ها
    بسیاری

     

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
اطلاعات تماس با نقش نگار
جهت ارتباط با مديریت نقش نگار می توانید از اطلاعات زیر استفاده نمایید .
Email : sirousb@gmail.com
Tell : 09101414214 سیروس برادران
کليه حقوق مادي و معنوي براي نقش نگار محفوظ مي باشد .