کنزو تانگه

نمایش نتایج: از 1 به 1 از 1

موضوع: کنزو تانگه

  1. Top | #1

    تاریخ عضویت
    26.01.2011
    عنوان کاربر
    مدیر ارشد سایت
    ميانگين پست در روز
    0.81
    نوشته ها
    1,928
    تشکر ها
    7,120
    از این کاربر 6,838 بار در 1,763 ارسال تشکر شده است.
    سیستم عامل و مرورگر

    کنزو تانگه

    کنزو تانگه :


    فضاهای معماری که کاربرد زیستی دارند زیبایی را خلق می کنند و این تنها با نظم است که می توان کارایی فضاهای معماری را به انسان ها منتقل کرد، برای همین است که می توان گفت

    “زیبایی در چیزی است که کاربردی functional است”.


    (کنزو تانگه از کتاب واقعیت و خلاقیت کنزو تانگه)


    “کنزو تانگه” در سال ۱۹۱۳ در اوزاکای ژاپن متولد شد. گر چه معمار شدن بسیار فراتر از رویاهای بی*قرار او به* عنوان یک پسر بود ،اما آثار لوکوربزیه ( Le Corbusier ) بود که تجسّم او را به وجد آورد تا در سال ۱۹۳۵ به* عنوان دانشجوی معماری در دانشکده معماری دانشگاه توکیو شروع به تحصیل کرد .در سال ۱۹۶۱ موسسه ای با عنوان “کنزو تانگه آرتک” که بعد ها “کنزو تانگه آسوشیتس” نام گرفت را تأسیس کرد و تا زِمان بازنشستگی اش یعنی سال ۱۹۷۴ در دانشگاه توکیو به تدریس مهندسی شهرسازی مشغول بود.


    از دانشجویان او می*توان “فومی*هی*کو* ما*کی” ( Fumihiko Maki )، “کوجی کامی*یا” ( Koji Kamiya )، “آراتا ای*سوزاکی” ( Arata Isozaki )، “کی*شو کوروکاوا” ( Kisho Kurakawa ) و “تانه*او اوکی” ( Taneo Oki ) را نام برد.

    رساله*ی دکترایش را در سال ۱۹۵۹ با عنوان “ساختار شهرهای بزرگ با توجه به اندازه و موقعیّت آن*ها” برگزید. طرح جامع او برای شهر توکیو در سال ۱۹۶۰ ، پاسخ منطقی تیم “تانگه” به این مشکلات بود که طبیعتی فکر شده را برای شهر قائل می*شد که اجازه*ی رشد و تغییرات را به شهر می*بخشید . طرح جامع توکیوی او توجّهات بسیاری را به سمت خویش معطوف ساخت چرا که ایده*ی نوی او مشتمل بر گسترش شهر از کناره*های ساحلی بوسیله*ی پل ، خرابه مصنوعی ، پارکینگ*های شناور و “کلان ساختارها” در نوع خود بی*نظیر و بسیار بدیع بود .



    طرح*های جامع شهرسازی دیگر در سال ۱۹۶۷ برای استان فی*یرا ( Fiera ) بولونیا(Bologna ) در ایتالیا شروع شده بود . و نیز برای شهر جدیدی با جمعیت ۶۰۰۰۰ نفر در کاتانیا ( Catania ) ایتالیا . با تمام این فعّالیّت*ها در ایتالیا ، جای تعجّب ندارد که Olivetti کار طراحی دفتر مرکزی ژاپنی خود را به او واگذار کرد.


    تنها پروژه کامل شده “تانگه” در ایالات متحّده ، قسمت الحاقی موزه هنر “مینیاپولیس” (Minneapolis ) است که طراحی کرد . قسمت اصلی این موزه در سال ۱۹۱۱ درقالب سبک نئوکلاسیک طراحی شده بود . در سنگاپور ، تانگه شماری از ساختمان*های اصلی و بزرگ را طراحی کرده است ؛ The Overseas ، Union Bank ساختمان GB ، مرکز مخابرات و موسسه تکنولوژی ( Nanyang )
    طراحی هتل Akaska Prince در توکیو ، اکنون به نمادی از این شهر بدل گشته است . بناهای دیگر شامل مرکز ” Sogesttv ” ، ساختمان ” Henaei Mori ” ، موزه تاریخ ” Hyogo ” ،

    در تمام پروژه*های او ، یک تِم کلّی به چشم می*خورد که او در قالب کلمات این*گونه بیانشان می*کند :


    “معماری باید چیزی داشته باشد قلب انسان آن*را طلب می*کند . اما هم*چنان ، فرم*های ساده ، فضاها و نماها باید منطقی باشند . کار خلاق امروزه با دو عامل هم*زمان فن*آوری و انسانیّت گره خورده است . نقش سنّت همانند یک کاتالیزور است که یک فرایند شیمیایی را تسریع کرده و جلو می*اندازد . اما در پایان آزمایش دیگر قابل تشخیص نیست . سنّت ، مېتواند در فرایند خلق نقشی به عهده گیرد . امّا به خودی خود دیگر نمی*تواند خلّاق باشد”.

    دنیای معماری درسال ۲۰۰۵ یکی از معماران برجسته قرن بیستم را از دست داد “کنزو تانگه” در سن ۹۱ سالگی درگذشت.

    وی در پیشرفت و توسعه ژاپن نقش مهمی را ایفا کرد و در سال ۱۹۶۴ استادیوم المپیک توکیو را بنا کرد. وی همچنین در سال ۱۹۶۷ کار ساخت مرکز رادیویی و تلویزیونی را به پایان رساند و در سال ۱۹۹۱ ساختمان مرکزی شهر توکیو را بنا کرد.


    وی علاوه بر به*جای گذاردن شاهکارهای معماری فراموش نشدنی و تحسین برانگیز در قرن بیستم، تزها و پیشنهادات کاملا نویی را در عرصه طراحی شهری نیز ارایه کرد و تلاش خلاقانه و ثمربخشی را برای پیوند دادن سنت ژاپنی و نوجویی مدرن به نمایش گذارده است.

    نظریات صاحب نظران در خصوص بافت قدیم
    نظریه کامیلوسیته:

    ارزش بنای تاریخی در هماهنگی و ارتباط فضایی موجود بین بنا و محیط آن است.

    جدا کردن بناهای مهم تاریخی از بناهای اطراف به جای کمک به معرفی بنا، از انعکاس هویتشان خواهد کاست.


    نظریه جان راسکین :

    حفاظت بناهای تاریخی گذشته مسئله ای سهل، سزاوار و احساسی نیست. ما حق نداریم به آن دست درازی کنیم؛ آنها تنها به ما تعلق ندارند؛ بخشی از آن ها به کسانی تعلق دارند که برپایشان داشته اندو بخشی به همه ی نسل های انسانی که بعد از ما خواهند آمد.

    بنابراین بنای تاریخی یک سند تاریخی است که باید از هرگونه دخالتی در آن خودداری نمود، به تبع آن بافت تاریخی شهر ها نیز باید از هرگونه دخالتی مصون باشد.


    نظریه کنزو تانگه:

    بافت تاریخی شهرها باید حفظ شود و با شکوه و عظمت بیشتری جلوه گر گردد. در هم پیچیدگی عابران پیاده و وسایل نتقلیه مانع از تامل و اندیشه در بافت های کهن است.


    استانداری کاگاوا کار کنزو تانگه در سال ۱۹۵۸، ساختمانی با اسکلت RC می باشد. که ساختار و تناست اسکلت آن اشتراکات زیادی با معماری سنتی ژاپن دارد. این ساختمان برجسته ترین آثار تانگه در دهه ۵۰ می باشد که توجه ویژه ای به معماری ژاپنی دارد. به عبارت دیگر دیدگاه تانگه در مورد سبک ژاپنی این است که همواره باید سنت و مدرنیسم به عنوان دو مأخذ مهم طراحی به موازات هم قرار گیرند. در برابر او مدرنیسم و یا سنت هر یک تنها وسیله ای بیش نیست. می توان بعضی ازآثار او را درهمان حال که ویژگی های یک اثر با سبک ژاپنی را دارد را در دورترین نقطه نسبت به سبک ژاپنی نیز دېد. تانگه در ساختمان استانداری کاگاوا با استفاده از سیستم « کی واری » در ساختمان با اسکلت RC فرمی زیبا از معماری مدرن ژاپن را خلق می کند. این ساختمان هم از لحاظ طراحی هنری و هم از لحاظ طرا حی برنامه آن تبدیل به مدلی برای معماری ساختمانهای عمومی در ژاپن می شود.


    در دوره ۵۰ این روش تانگه نه تنها تغییر نمی کند بلکه قوی تر هم می شود. او در موزه یادبود بمباران اتمی هیروشیما که قبل ازاستانداری کاگاوا ساخته شده است در تعیین تناسب اسکلت RC برای اینکه روحی ژاپنی به این ساختمان داده باشد از «کی واری» استفاده می کند. «کی واری» سیستمی در معماری سنتی ژاپن است که در آن نسبت میان قطعات و اجزای ساختمان مشخص شده است. هر چند که خود تانگه اعتراف می کند، در بعضی جاها نتوانسته است این تناسب را بطور کامل رعایت کند.

    موضوع فنی ( ساختاری ) که تیم تانگه در آن زمان همواره روی آن تحقیق می کرده، تلاش برای برداشتن دیوارهایی ( مقاوم در برابر زلزله ) که بایدحتما میان ستونها قرار می گرفت بوده است. در آن زمان باتوجه به شرایط خاصی که کشور زلزله خیز ژاپن با آن مواجه است، به عنوان یک اصل ابتدایی و خدشه ناپذیر برای مقاومت ساختمان و براساس قانون و مقررات ساختمانی تنها راه مقاوم کردن ساختمان در برابر زلزله استفاده از ستون ها و تیرهای قطور و دیوار های ضد زلزله بود. حتی با علم به این که این تئوری کالبد ساختمان را به تنهایی تعیین می کرد و امکان طراحی را از معمار می گیرد، وحتی در دهه ۵۰ که از آن به عنوان دهه رادیکال ها یاد می شود جز چند نمونه کوچک هیچ حرکتی که در جهت رهایی از این اصول دست و پا گیر باشد انجام نشد. در چنین شرایطی که همه از شریک این جرم بودن رنج می بردند ولی چاره ای بجز سکوت نمی داشتند، نمایش سبک ژاپنی سَبُک و بی پیرایه که هدف تانگه و تیمش بود مجالی برای عملی شدن نداشت. بنابراین آنها برای خارج شدن از این شرایط سیستم های هسته مرکزی ((central core ، طراحی در مرز (limit design) را برگزیدند.

    هر چند در حال حاضر این سیستم ها چیزی جدید نیستند ولی در آن زمان کاری بسیار نادر بود که اجرای آن محتیاج نبوغ و شجاعت زیادی بود. شاید اغراق نباشد که بگوییم که تانگه تنها معماری بود که هم به معماری به سبک ژاپنی پایدار بود و هم راه حل هایی را برای مشکلات فنی ساختاری ساختمان ارائه می کرد.

    هر چقدر هم که ادعا کنیم که به پیلوتی کاربرد (function) اجتماعی داده ایم اگر آنجا مکانی تاریک و خف باشد و یا مکانی کثیف باشد آنجا پیلوتی نیست . پیلوتی باید فضایی باشد که معنای پیلوتی را منتقل کند، بر قلب وروح انسان اثر بگذارد، وبدن انسان را به حرکت درآورد. پیلوتی باید مکانی باشد که اتحاد و یکپارچگی جامعه را به نمایش می گذارد. معنای پیلوتی باید ازمرزبندی(محدویتی ) هایی که دیوار ایجاد می کند رها شود وباید کالبدی متوازن داشته باشد که به راحتی و قدرتمندانه بار ساختمان روی خود را تحمل می کند.

    موزه یادبود بمبارن اتمی مکانی است برای حفظ و نمایش مدارک وآثار بمبارن اتمی هیروشیما با آرزوی عدم تکراراین فاجعه بشری .این موزه جزئی از مرکز صلح هیروشیما می باشد که در وسط پارک صلح که به همین منظور ساخته شده است قرار دارد. پارک صلح هیروشیما به عنوان هسته مرکزی شهر طراحی شده است و درآن بجز تأسیسات یادبود جان باختگان بمباران اتمی ،مراکز مختلف فرهنگی ورزشی ایجاد شده است که درمیان آنها موزه یادبود بمباران اتمی (۱۹۵۲) هم از دیگاه معماری و هم از دید اجتماعی دارای ویژگی و اهمیت خاصی است.


    موزه یادبود بمبارن اتمی ساختمانی است با پلانی مستطیلی شکلی که طول شرقی غربی آن ۵ برابر عرض شمالی جنوبی آن بوده و موازی با خیابان صلح که درفاصله ۱۰۰متری جنوب ساختمان موزه قرار دارد . طبقه همکف را بصورت یک پیلوتی کاملا باز و بدون هیچ دیواربا ستونهای بزرگ با ارتفاع ۶ متر که فاصله بین آنها در بیشترین حالت به ۱۰٫۵ متر میرسد است. بصورت مکانی باز در میان پارک صلح قرار گرفته و از لحاظ کاربردی جزئی از فضای عمومی پارک می باشد. ۲راه پله در شرق و غرب ساختمان امکان ارتباط با ساختمان موزه که به مانند جعبه ای معلق در میان زمین و آسمان است را فراهم می کند. طراحی ساختمان بصورتی است که بازدید کننده از یکی از راه پله ها وارد موزه بشود وبعد از دیدن موزه دیگر راه پله را برای خروج برگزیند.


    بزرگترین ویژگی این ساختمان استفاده از پیلوتی بعنوان یک مکان کاملا عمومی و اجتماعی در شهر می باشد. با مطالعه در آثار تانگه به راحتی می توان دریافت که اوهمواره می کوشیده تا مرز میان ساختمان وشهر را از میان بردارد. یا به عبارت دیگر ساختمان را تبدیل به شهر کند و شهر را تبدیل به ساختمان . او درطول نیم قرن زندگی حرفه ای برای رسیدن به این هدف راه های مختلفی را امتحان می کند که یکی از آنها دادن کاربردی اجتماعی، عمومی به ساختمان است تا شاید بتواند ساختمان را در حلالی به نام شهر حل نماید. موزه یادبود بمبارن اتمی یکی از اولین تلاش ها در این راه است که در آن بخشی از ساختمان تبدیل به یک مکان عمومی اجتماعی در شهر شده است که هرکس آزادانه می تواند از آن استفاده کند.


    گردآورندگان : میکائیل مهریز، مهدی مجدی، علیرضا بخشی
    [دسترسی به لینک ها فقط برای اعضای انجمن امکان پذیر می باشد . همین حالا ثبت نام کنید]



  2. 3 کاربر مقابل از Mehraz عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    hesamer (28.06.2012),Jessi (19.10.2013),sirousb (01.04.2011)

  3. # ADS
    تبلیغات در مدار
    تاریخ عضویت
    همیشه
    نوشته ها
    بسیاری

     

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
اطلاعات تماس با نقش نگار
جهت ارتباط با مديریت نقش نگار می توانید از اطلاعات زیر استفاده نمایید .
Email : sirousb@gmail.com
Tell : 09101414214 سیروس برادران
کليه حقوق مادي و معنوي براي نقش نگار محفوظ مي باشد .