آشنایی با شهرستان آبادان...

نمایش نتایج: از 1 به 1 از 1

موضوع: آشنایی با شهرستان آبادان...

  1. Top | #1

    تاریخ عضویت
    03.11.2011
    عنوان کاربر
    عضو
    ميانگين پست در روز
    0.03
    محل سکونت
    ایران
    نوشته ها
    92
    تشکر ها
    283
    از این کاربر 355 بار در 76 ارسال تشکر شده است.
    سیستم عامل و مرورگر

    آشنایی با شهرستان آبادان...

    معرفی شهر
    جغرافیای آبادان
    آبادان مرکز شهر آبادان، در جنوب غربی ایران و در استان خوزستان واقع است. این شهر مهمترین شهر خوزستان پس از اهواز است.
    موقعیت جغرافیایی این شهر در درازای 48 درجه و 17 دقیقه و پهنای جغرافیایی 30 درجه و 20 دقیقه و بر بلندای 3 متر از سطح دریا و با پهناوری 2796 کیلومتر مربع است. دارای فرودگاه و بندر است که به دلیل پالایشگاه نفت و راهبردی بودن و هم مرزی با کشور عراق از زمان جنگ جهانی دوم پر اهمیت ترین شهرهای خاورمیانه و ایران بوده است.
    حدود آبادان از شمال به شادگان، از شرق و جنوب به خلیج فارس از جنوب غربی و مغرب به کشور عراق که حد فاصل مرز طبیعی را رودخانه اروند تشکیل و از شمال غربی به خرمشهر محدود می گردد. آب و هوای این منطقه در فصول مختلف سال در معرض جریانهای گوناگون اقلیمی قرار می گیرد، که کیفیت آب و هوایی ویژه ای را ایجاد می کند.
    باد های سرد شمال که بیشتر در فصل زمستان به این منطقه می رسند گاهی میزان دما را در این شهرستان به نزدیک صفر می رساند و گاهی باد های شمال غربی هم همراه با رطوبت مدیترانه شرایط ریزش نزولات جوی نسبتا زیادی را در این شهرستان موجب می گردد حداکثر گرما در آبادان بیش از 50 درجه و شدت آن از تیر تا پایان شهریور ماه است. اختلاف گرمای شب و روز 25 تا 30 درجه سانتیگراد و معمولا آب و هوای متغیر و غیر قابل پیش بینی دارد.
    جمعیت شهر آبادان طرق سرشماری سال 1385 برابر با 217988 نفر و جمعیت نسبی در هر کیلومتر مربع 171 نفر است. مناطق روستایی شامل( سلامات، حلفی(حلاف)، نصاری، عموری، بنی تمیم، مطرقی، عبودی، فرحانی، ثامری، سیامری، بچاری، معرفاوی، مطوری، عبادی، طرفی، ربیعی، حمودی، غانمی، دریس، عیدانی، بغلانی و ...) و (دشتی، زنگنه، انگالی، انصاری، قنواتی، عبداللهی، قنوتی، اسلامی، دوقه چی، پارسی نژاد، حاجیان عجم، صالحی، تاج امیری، نیک نژاد، مهری، حسین زاده، محمدی، لاری، گله داری، شولی، لامری، بهبهانی و ...) و لر (بویراحمدی، چرومی، بهرکانی، عیمی، خرم آبادی، جاسمیان، منصوری، ارجانی، غریبی، لرستانی، گودرزی، روز بهانی و ...).
    در آبادان یکی از بزرگ ترین پالایشگاه های نفت جهان قرار دارد. نفت از اغلب مناطق خوزستان با لوله به این شهر می رسد و پس از تصویه به کلیه جهان صادر می شود. نزدیکترین شهر به آبادان، خرمشهر است که حدود 15 کیلومتر مربع با این شهر فاصله دارد.
    خاک آبادان را آبرفت رودهای کارون و دجله (که به هم پیوسته اند) پدید آورده است. شهر آبادان درون خشکی ای است که گرداگردش رود است. این خشکی به جزیره آبادان شناخته شده است. شهر آبادان و همچنین بخش اروند کنار و نیمی از شهر خرمشهر در این جزیره اند. رودهای گرداگرد آبادان که همگی به خلیج فارس می ریزد. خاک آب رسوبی ریز بافت و برای کشاورزی بسیار مناسب می باشد البته این خاک در زمانهای دور بسیار شور و غیر قابل کشت بوده است ولی عبور از رودخانه پرآب و رسوب گذاری مداوم آنها طی قرون بسیار، باعث تغییر بافت خاک گردیده است و امروز به برکت وجود دو رودخانه در آبادان مستعد کشت بسیاری از انواع نباتات است. یکی از این دو رودخانه بهمنشیر نام دارد که در زمان باستان آن را بهرام اردشیر می نامیدند و رودخانه دیگر اروند است که ریشه در تاریخ باستان ما دارد. اروند رود از به هم پیوستن دجله و فرات تشکیل می شود.
    نام:
    نام آبادان تغییر شکل یافته عبادان است که در سال 1314 هجری شمسش با تشکیل فرهنگستان ایران و با تصویب هیئت دولت در دوره رضاخان کلمه عبادان که کلمه ای کهن و تاریخی از دوران اسلامی است به آبادان تغییر نام یافت. در سال 1314 طی مصوبه شورای وزرای وقت نام آبادان رسمی شد. بخشی از جزیره آبادان در دوره ساسانیان بهن اردشیر خوانده می شده است که نام رود بهمنشیر یادگار آن نام کهن است. اوپاتان نیز که نام کهنتر آبادان است امروز بیشتر زیب شرکتها و سازمانها در شهر آبادان است. به دلیل وجود زیارتگاه کوچکی که ادعا می شود خضر نبی در آن دیده شده است گاهی به این منطقه نام مذهبی جزیره الخضر هم داده شده است. در نزهت القلوب حمدالله مستوفی آبادان مرز آخر ایران زمین در جنوب غربی معرفی می شود و در گذشته دور نیز آبادان را آخرین شهر ایران دانسته اند و ورای آن جایی دیگر در ایران زمین نمی پنداشتند.

    مردم:
    بیشتر مردم این شهر از آغاز ساخت پالایشگاه در این شهر از گوشه گوشه ایران و به ویژه از بخش های جنوبی، مرکزی و غربی کشور به این شهر کوچ کردند و با هم جامعه و فرهنگ این شهر را ساختند. این مهم در اوایل قرن بیستم اتفاق افتاد که از دهه نخست آن دهه با شکل گیری فعالیت های نفتی در منطقه آبادان مهاجرت مردم از سراسر ایران به آن منطقه آغاز شد. تقریبا تمام اقوامی که به آبادان کوچ کردند مساجد و معابد و کلیساها و حسینیه هایی برای خود تدارک دیدند که بسیاری از آنان تا به امروز پابرجاست. مانند حسینیه و مساجد لاری ها، بلوچ ها، زنگویی ها، بوشهری ها، عرب ها، اصفهانیها، دوانیها، آذربایجانی ها، بهبهانیها و دیگران. بیشتر مردمانی که در شهر آبادان جاگیر شدند از شمال خوزستان و منطقه نفتی مسجد سلیمان بودند. با رونق بیشتر این شهر مردم در جستجوی کار از جاهای دورتر به این شهر آمدند. بیشتر ایشان از استان فارس، بوشهر، چهارمحال بختیاری بودند. از آمیزش این مردمان جامعه، لهجه آبادانی پدید آمد؛ چنانکه لهجه آبادانی آمیزه ای از لهجه های مردمان نقاط یاد شده است. اشغال ایران در جنگ دوم جهانی بر رونق و اهمیت این شهر استراتژیک افزود. در واقع عمده پیشرفت این شهر در دوره پهلویها و به ویژه دومین شاه این دودمان بود. با رویداد انقلاب اسلامی و پس از آن جنگ ایران و عراق این شهر رو به ویرانی نهاد و بسیاری از مردمش به شهرهای دیگر و به ویژه به بیرون از کشور کوچیدند و بیشتر آنان نیز دیگر بازنگشتند. روستاهای اطراف شهر 60 درصد عرب نشین و مابقی فارس و لر هستند و برخی از آنها پس از جنگ در شهر بویژه در کناره ی ساحلی بهمنشیر ساکن شدند.
    اقتصاد
    اقتصاد در آبادان عمدتا بر پایه شرکت نفت می باشد که در سال 1291 خورشیدی جهت تصویه نفت مسجد سلیمان احداث گردید. در آغاز ملی شدن صنعت نفت حدود 600 هزار بشکه در روز توان تولیدی پالایشگاه بود که اتمروز پس از حوادث جنگ هشت ساله ظرفیت تولید آن به 400 هزار بشکه در روز کاهش یافت. آبادان همچنین یه پتروشیمی بنام پتروشیمی آبادان دارد که در جوار پالایشگاه آبادان احداث گردیده است. در سال 1387 خورشیدی افزون بر 147 فروند لنج و بیش از 580 قایق موتوری صیادی در منطقه آبادان به امر صید و صیادی فعالیت داشتند. همچنین از تاریخ چهارم خرداد سال 1383 منطقه آزاد تجاری اعلام شد که باعث ورود سرمایه گذاران خارجی و داخلی بدرون شهر گردید. بندر آبادان واقع در ساحل رودخانه اروند بطور کلی توان جابجایی بیست هزار تن کالا را دارد که با توجه به رونق منطقه آزاد تجاری اروند بر اهمیت آن بیش از پیش افزوده شده است.
    اماکن مهم شهر:
    زیارتگاه سید محمد ابوتاوه:
    سادات بحرین می باشند که در سن جوانی بر اثر اختلافات قومی و با کشتی به شهر آبادان مهاجرت نموده و در همین شهر سکنی می گزینند، البته برادر ایشان سید احمد نیز یکی از سادات محترم آبادان بوده است. که هم اکنون مدفن ایشان در نزدیگی بازار جمشید آباد واقع می باشد. در اینکه ایشان در هنگام ورودشان به آبادان متاهل بوده و یا اینکه هنوز همسری اختیار ننموده بودند چیزی نمی دانیم ولی آنچه که از نوادگان ایشان شنیده ایم حاکی از آن است که ایشان صاحب هشت فرزند، پنج فرزند پسر و سه فرزند دختر بوده اند که پسر بزرگ ایشان سید علی (مدفون در تانکی ابوالحسن) و دختر بزرگ ایشان به نام علویه فاطمه ( یا به قولی علویه حلیمه) بوده که بعدها به همسری سید عباس یکی دیگر از سادات مکرم شهر آبادان در می آید، پس بدین ترتیب جناب سید محمد ابوتاوه پدر همسر سید عباس بوده و سادات ابوتاوه دایی هایی سادات سید عباس می باشند.
    سینما نفت (تاج):
    همزمان به شروع پروژه ساختمانی پالایشگاه نفت، انگلیسی ها محلی برای نمایش فیلم احداث کردند و با دستگاه آپاراتی که از انگلستانکه بطور منظم و مرتب در آن فیلم نمایش داده شد، سالن سینمای انگلیسیها در محل پتروشیمی فعلی آبادان بوده است که بعدها با ساخته شدن سالن سینما تاج این سالن را کارمندان ارشد انگلیسی به کارگران هندی تحویل دادند و این سینما که تا سه سال پیش هنوز هم بقایای آن باقی بود، به سینما هندیها مشهور گشت. این سالن که سوله ای ساده بود و فقط فیلمهای صامت در آن نمایش داده می شد دارای یک پیانوی مارک korg بود که این پیانو تا سه سال پیش وجود داشت ولی به دلایل نامعلومی ناپدید گردید. یه افسر هندی که نواختن پیانو را در نیروی دریایی انگلستان آموخته بود در هنگام پخش این فیلمهای صامت وظیفه نوازندگی و ارائه موزیک مطابق با حال و هوای فیلم را داشت. اولین فیلمی را که در این سینما به نمایش در آمد فیلم سینمایی میمون وحشی بوده است. ینما تاخ با 1178 نفر گنجایش، تا مدت های طولانی فقط در انحصار روسا و کارکنان شرکت قرار داشت. ساختمان سینما تاج که به شکل شیر نشسته ساخته شده بود، دقیقا به شکل کلاه ملکه انگلستان طراحی شده بود.
    سینما باشگاه گلستان نیز با 200 نفر گنجایش در منطقه بریم و سینمای تابستانی بریم(انکس) با 1000 نفر گنجایش برای استفاده کارمندان شرکت نفت و اعضای خانواده آنان (که عضو باشگاه بودند) تأسیس شده بود. سینما باشگاه نفت پیروز با 700-600 نفر گنجایش آخرین سینمای شرکتی بود که ویژه کارگران ساخته شد و سالن نمایش دانشکده نفت نیز متعلق به شرکت نفت بود که در آنجا بیشتر فیلم های عملی – آموزشی نمایش داده می شد. سینمای روباز باشگاه ملوان نیز اولین سینمای ایران بود که دارای امکان پذیرایی شام همزمان با پخش فیلم بوده و با همین دلیل دارای شش پرده مجزا در شش جهت بوده است.
    پس از انقلاب فقط چند سالن سینمای محدود – به تعداد 6 سالن – فعال بودند که با شروع جنگ تحمیلی عراق، همه سینماهای آبادان تعطیل شدند و همگی نیز در طول جنگ آسیب دیدند و تعدادی نیز به کلی نابود شدند. سینماهایی که در سالهای اخیر در آبادان بازگشایی شده عبارتند از سینما نفت (تاج)، سینما ایران، سینما آبادان، سینما پیروز، سینمای تابستانی بریم، سینمای تابستانی باشگاه آبادان.
    هرچند که در حال حاظر عملا شاهد فعالیت سینما نفت (تاج سابق) در آبادان می باشیم ولی شهر آبادان همچنان به عنوان یه شهر هنری و هنر پرور مطرح می باشد و سینما گران بیشماری از جمله منوچهر طیاب(بزرگترین مستندساز جهان) ناصر تقوایی، نجف دریابندی(دریا بندری)، حمید فرخ نژاد، رویا افشار، پیمان ماندگار و ... را تقدیم جامعه سینمای ایران نموده است.
    قدمگاه امام رضا(ع):
    قدمگاه امام رضا(ع) در شمال شهرستان آبادان و در پشت بیمارستان آیت ا... طالقانی (آرین سابق) و در مسیر روستای فیاضیه واقع شده است. بسیاری از افراد با خود می اندیشند که چگونه این قدمگاه می تواند از آن حضرت ثامن الحجج، امام رضا(ع) باشد، حال آنکه اکثریت مردم آبادان از وجود چنین مقام و بارگاهی در شهرشان بی اطلاع می باشند و اصولا چگونه بوده است که قدوم مبارک آن حضرت این خاک را مزین ساخته است؟
    واقعیت را باید در خطوط و سطور مستور تاریخ جستجو نمود، آنجا که در اوخر سال 200هجری قمری، مامون عباسی به اشاره و رهنمود وزیر زیرک و زرتشتی تبار خویش، فضل بن سهل، امام هشتم شیعیان، حضرت علی بن موسی را برای ولیعهدی حکومت خویش به طوس فرا خواند.
    رجاء بن ابی ضحاک روایت کرده است که :« مامون مرا فرستاد تا حضرت رضا(ع) را از مدینه به مرو آورم و مرا امر کرد که آن حضرت را از بصره و اهواز و فارس به سوی مرو حرکت دهم و از طریق کوفه و قم نبرم...».
    فضل ا... کمپانی در کتاب خویش آورده است:« دعوت مامون در اواخر سال 200 هجری بوده و چون موسم حج نزدیک بود، حضرت رضا(ع) ابتدا از مدینه به کوفه رفته و پس از انجام مناسک حج در اوایل سال 201 هجری قمری خاک حجاز را به قصد مرو ترک نموده است».
    قافله امام همچنان به راه خود ادامه می داد تا به شهر بصره رسید. وقتی کاروان در بصره پیاده شد، به وسیله کشتی و از راه آبی بصره، به سوی بیان (محمره، خرمشهر) رهسپار گردیدند و پس از طی طریق از راه خشکی از بیان گذشته و به سوی آبادان و از آنجا به سوی اهواز حرکت نمودند. رجاء بن ابی ضحاک میگوید: به هر شهری که می رسیدیم، مردم به سویش می آمدند و سوالات دینی را از ایشان می پرسیدند و ایشان پاسخ می دادند و نیز احادیث فراوانی از پدرانش و از علی ابن ابیطالب(ع) و رسول خدا (ص) برایشان نقل می فرمود.....
    بدین جهت هنگامی که کاروان حامل امام رضا (ع) از سمت شهر بیان (خرمشهر امروزی) به سوی آبادان رهسپار می گردد، مردم آبادان به محض اطلاع از این موضوع به پیشواز و استقبال از امام(ع) همت می گمارند و استقبال شایانی از حضرت امام رضا(ع) به عمل می آورند( البته باید اذعان داشت که در زمان وقوع این واقعه این مکان حاضر صحرایی لم یزرع و خشک بوده و شهر قدیم آبادان در مکان فعلی قدمگاه حضرت خضر نبی(ع) واقع بوده است).
    بر اساس آنچه که از متون تاریخ موثق بر می آید، و نیز از جغرافیای تاریخی منطقه استنتاج می شود، می توان اظهار داشت که محل دیدار مردم شهر آبادان با امام عصر خویش، در همین محل صورت پذیرفته و امام در همین مکان برای مردم سخنرانی داشته اند تا آنجا که مورخ بزرگ و نویسنده کتاب تاریخ آبادان در روزگار اسلامی، جناب آقای احمد جلالی عزیزیان، اظهار می دارند که حضرت امام رضا(ع) نه تنها در این مکان با مومنین دیدار و گفتگو داشته اند، بلکه در همین محل نماز گزارده و به مدت حدود 24 ساعت به استراحت پرداختند.
    پس از عزیمت امام رضا(ع) از شهر آبادان و حرکت ایشان به سوی سرزمین طوس (مشهد امروزی) مردم آبادان که در همیشه تاریخ دل در گرو عشق اهل بیت (ع) داشته اند، جهت زنده نگهداشتن و جاودان ساختن این خاطره شیرین اقدام به ساخت بنای یادبودی در همان مکان دیدار با امام(ع) می نمایند که در ادوار مختلف تاریخ مرتبا تجدید بنا می گردیده است.
    بسیاری از سالمندان آبادانی، هنوز بنای ساده ی ساخته شده از گل و حصیری را در همین مکان به یاد می آورند که مردم برای دعا و نیایش به آنجا می رفته اند، بقایای این بنای قدیمی تا سال 1353 در همین مکان پابرجا بود تا آنکه در رژیم گذشته به بهانه خاک برداری جهت احداث کوی ملت و ساختمان سازی در مجاور این قدمگاه، تمام آثار آن را از بین رفت و پس از انقلاب اسلامی در سال 1357 زمانی عده ای در تدارک بازسازی این مکان مقدس بودند، با شروع جنگ تحمیلی مجددا این امر به تاخیر افتاد ولی از سال 1379 خورشیدی به اهتمام ریاست وقت اداره حج و اوقاف و زیارت شهرستان آبادان، این مهم به انجام رسید و این بنا بازسازی و از نو برپا گردید.
    امروزه توسط هیئت امنا این قدمگاه متبرکه مرتبا مراسم دعا و نیایش در مناسبتهای مختلف در محل زیارتگاه برگزار می گردد، مردم بسیاری از دور و نزدیک برای زیارت و استشمام عطر خوش رضوی و زیارت و گرفتن حاجات به این مکان آمده و با خدای خویش راز و نیاز می کنند و از کرامات این زیارتگاه بسیار گفته شده و بسیار دیده ایم که می توان به شفا یافتن دو برادر مصروع در شب میلاد با سعادت حضرت فاطمه زهرا(س) در همین مکان در سال 1380 و نیز بینا گردیدن فردی نا بینا اشاره نمود که همه ی این موارد با ذکر ادله و مدارک در نزد هیئت امنای این زیارتگاه ثبت است.
    زیارتگاه سید عباس:
    سید عباس یکی از سادات محترم و صاحب کرامت شهرستان آبادان است.
    زندگانی این سید بزرگوار بر خلاف شهرتش در هاله ای از ابهام فرو رفته و متاسفانه اطلاعات بسیار کم و ضدو نقیضی از حیات ایشان داریم فقط می دانیم که او در سال 1298 هجری شمسی در همین شهر آبادان وفات یافته است ولی تاریخ تولد ایشان مشخص نیست، ضمن آنکه تاریخ وفات ثبت شده بر روی سنگ بالای مزار ایشان نیز خالی از حقیقت بوده و بنا به گفته ی بستگان سید عباس حداکثر 40 سال از عمر این سنگ نگذشته و تاریخ حم شده بر روی آن بر اساس حکایت های نقل شده ی سینه به سینه می باشد.
    آنچه از بزرگوار می دانیم این است که سید عباس از سادات شیعه ی حجاز بوده و در پی بالا گرفتن آتش جنگ و اختلاف بین شیعه و سنی در سرزمین عربستان، او به همراه برادرش سید هاشم ابتدا به عراق و سپس به ایران و آبادان کوچ می کنند و در همین محل رحل اقامت می افکنند.
    سید هاشم برادر سید عباس پس از مدتی طاقت از کف میدهد و به سوی سرزمین مادری خویش، حجاز، باز می گردد، ولی سید عباس در همین شهر باقی مانده و به آباد سازی زمینها و نخیلاتی که درست در مقابل همین زیارتگاه واقع بوده اند و در ملکیت شیخ خزعل و برخی شیوخ عشیره ی بغلانی بوده است می پردازد. ما نمیدانیم که سید عباس در چه سنی و در کدامین مرحله ی عمر خویش به آبادان قدم می گذارد ولی با توجه به اینکه ایشان در همین شهر (آبادان) زندگی زناشویی خویش را با یکی از دختران سید محمد ابوتاوه (یکی دیگر از سادات مکرم آبادان) آغاز می نماید و نیز با توجه به تاریخ تولد سید یاسین تنها بازمانده ی سید عباس در آبادان به نظر می رسد که آن جناب در عنفوان جوانی به شهر آبادان وارد و ساکن گردیده باشند. هر روزه به ویژه در اعیاد و مناسبت های خاص نیز در پنج شنبه شب ها این زیارتگاه پذیرای زائرین بسیاری از شهرهای دور و نزدیک و حاجتمندان بسیاری به زیارت آرامگاه شتافته و حاجت روا به سوی کاشانه ی خویش باز می گردند.
    کلیسای ارامنه:
    آبادان از دیر باز یکی از مظاهر گفتگوی تمدنها و پذیرش آراء وادیان سایر مذاهب بوده است، این موضوع را می توان با نگاهی ساده به تعداد معابد و مساجد پیروان سایر مذاهب و ادیان در شهر آبادان دریافت.
    وجود کلیساهای متعدد، کنیسه ها، معابد سیک ها و هندوان، مساجد سایر ملل مسلمان و مسلمانان پیرو سایر مذاهب اسلامی.... همگی حاکی از وجود یک اعتقاد و احترام نسبت به معتقدین به دیگر ادیان است، هر چند که از این معابد و زیارتگاه ها که نام بردیم شاید چند تایی بیشتر باقی نمانده باشد، آنهم بصورتی نیمه ویران و متروک و از بعضی از آنها دیگر فقط نامی مانده است و خاطره ای در ذهن سالمندان... اما یکی از این مکانها که هنوز سالم مانده و همچون ساختمانی زیبا گوشه ای از شهر خوبان را زینت می بخشد، کلیسای ارامنه ی گریگوری آبادان است، کلیسایی که در سال 1958 میلادی (1336 هجری شمسی) بنا گردیده و بزرگترین تالار اجتماعات ارامنه ی مقیم آبادان محسوب می گردیده است.شاید برخی بیندیشند که حضور این همه مکان مقدسه در شهر آبادان ریشه در صنعتی بودن این شهر و حضور بیگانگان در یک قرن اخیر داشته باشد، اما به نگاهی به پشت سر و آنچه و آنچه که در کتب گذشتگان بر جای مانده در می یابیم که حضور این همه ادیان در این شهر باستانی ریشه در هزاره های پیشین دارد: ابن بطوطه جهانگرد مسلمان که در قرون هشتم هجری از این شهر دیدن نموده به وجود مساجد معابد و رباطهای بسیار در آبادان اشاره دارد و اسطخری در بیش از هزار سال پیش این شهر را شهری مسلمان با حضور پیروان بسیاری از سایر ادیان معرفی می کند.
    باید دانست که این کلیسای ارامنه که به کلیسای قاراپت مقدس مشهور است اولین کلیسای ارامنه ی آبادان در عصر حاظر محسوب نمی گردد، بلکه پیش از احداث این کلیسا در آبادان دو کلیسای دیگر نیز وجود داشته اند: کلیسای کریستوفر، در منطقه بریم آبادان در سال 1928 میلادی( 1306 هجری شمسی) احداث گردید و متعلق به مسیحیان پروتستان آبادان بوده است و دیگر کلیسای آبادان که در سال 1951 میلادی(1329 هجری شمسی) تأسیس گردید، کلیسای آشوری بوده که در نزدیکی فلکه ی الفی جای داشته و مورد استفاده مسیحیان آشوری آبادان قرار می گرفته که امروزه دیگر از دو کلیسای قدیمی اثری بر جای نمانده است.
    همشهریان مهربان ما هنوز هم هر یکشنبه برای اجرای مناسک و مراسم مذهبی خویش به این کلیسا می آیند و در آزادی کامل به برگزاری آیین خویش می پردازند. متولی امروز این کلیسا یکی از ارامنه ی خوشنام آبادان به نام آقای مانوکیان می باشد که کارمند بیمارستانی امام خمینی(ره) است.
    تاریخچه دانشکده نفت:
    شهر آبادان، علاوه بر آنکه پایتخت تکنولوژی ایران نوین بوده است، یکی از مراکز اصلی آموزش عالی در سطح کشور و منطقه نیز محسوب می گردیده، تا آنجا که هنوز نیز آثار این موضوع پابرجاست که به عنوان شاهد می توان به وجود دبیرستانها و هنرستانهای متعدد با عمر طولانی بالای هفتاد سال و نیز وجود دانشگاههای فراوان از جمله دانشگاه آزاد اسلامی، دانشگاه پیام نور، دانشگاه علوم و فنون دریایی و دانشگاه نفت در این شهر اشاره نمود.
    در سال 1912 میلادی که پالایشگاه آبادان به طور رسمی افتتاح و شروع به کار نمود، نبود و کمبود نیروهای تخصصی کاملا مشهور بود. یکی از مهندسین اولیه ی سازنده ی این پالایشگاه در نامه ای که به مستشار بریتانیای کبیر در تهران می نویسد آورده که:.... در میان حدود 8 هزار کرگر ایرانی و هندی که جهت انجام امور پالایشگاهی به کار گرفته ایم، کمتر از 10 نفرشان کار با چکش را بلد هستند و هیچکدام در تمامی عمرشان پیچ گوشتی در دست نگرفته اند.....!!!
    بدین ترتیب اولین مرکز آموزش فنون نفت در خاورمیانه با عنوان آموزشگاه فنی آبادان در شهر آبادان و در منطقه ی مصفا و مشجر بوارده ی شمالی شروع به کار نمود، این مرکز در واقع پس از کالج نفت در منچستر انگلیس(O.C.B) و نیز انستیتوی فنی ایالات متحده ی آمریکا در شهر واشنگتن(O.T.I.U.S) سومین مرکز آموزش فنی نفت در جهان محسوب می گردید و نام بین المللی(A.L.O.T)Abadan Institute of Technology را به خود گرفته بود.
    در سال های ابتدایی راه اندازی این مرکز، اصل دانشجویی بر اساس کارورزی و انجام کار عملی قرار گرفته و به همین دلیل دانشجویای این مرکز از کل مدت چهار ساله ی دانشجویی خویش، می بایست سه پنجم آن را در پلایشگاه و به صورت کارآموزی و فقط دو پنجم از این مدت صرف امور تئوری در کلاسهای درس می گردید و پس از طی این مدت چهار ساله دانش آموختگان این دانشکده به درجه ی کارشناسی فنی در رشته های برق، شیمی، شیمی نفت، پالایش، و مهندسی فنی فرغ التحصیل و غالبا در پالایشگاه آبادان با عنوان سرپرست فنی واحدها اشتغال می یافتند. این روند ادامه داشت تا آنکه 17 سال بعد یعنی در سال 1335 خورشیدی(1956 میلادی) همزمان با تغییر نام این آموزشگاه به دانشکده ی فنی آبادان، تغییراتی در نحوه ی پذیرش دانشجو و نیز روشهای تدریس و همچنین در رشته های موجود در این دانشکده ایجاد گردید در واقع ازاین نوع بود که دانشجویان این دانشکده با انجام کنکور ورودی مجوز حضور در این دانشکده را یافته و اساس آموزشها بیشتر به تئوری های آموزشی گرایید و نیز رشته های حفاری و معادن هم به مجموع رشته های قبلی افزوده گردید.


    وجه تسمیه بعضی محلات آبادان:
    بریم:
    واژه ی بریم از کلمه ی لاتین بای روم به معنای اتاق نوکر گرفته شده است، این طاقها که در منازل بریم عمومیتداشت و معمولا چسبیده به خانه ی اصلی ساخته شده میشد، و در راهروی حد فاصل بین باغچه چمن کاری شده و حیاط کوچک پشتی قرار داشت، دارای یک دوش و توالت مشترک بود که از خانه ی اصلی مستقل بودند ولی فاقد آشپزخانه ی مجزا و مستقل بوده اند. در ارتباط با زیبایی منطقه ی بریم آبادان نوشته و روایت بسیار از جمله گزارشی که توسط عرفان ناصر خبرنگار کویتی الاصل و مدیر روزنامه ی القاهره مصر در سال 1943 میلادی نوشته شده، او در گزارشی که از بازدید خود از آبادان نوشته شده است، آورده که: در این شهر منازلی وجود دارد که اهالی رده بالای کمپانی نفت و عائله ی آنها در آن زندگی می کنند و خودشان آن را بنگله می نامند، در این خانه ها که بیشتر به قصر می ماند از انواع وسائل راحتی و ادوات رفاهی خانواده مهیا بوده و نوعی زندگی اشرافی را می ماند تا زندگی عادی و حضور چنین بیوتی در خاورمیانه بسی مایه ی تعجب است..... از جمله وسائلی که در این منازل دیدم مکینه ای بود که با برق و شاید آب سرد کار می کرد و خودشان آن را کولر می نامیدند و از آن باد خنکی بیرون می آمد که گویی در منطقه ی سردسیر زندگی می کنی و باد از پنجره ی باز به داخل می آید....عرفان ناصر در پایان گزارش مفصل خود آرزو می کند که روزی فرا برسد تا منزل شیخ کویت و دیگر شیوخ منطقه به تجهیزات و ادوات خانه های بنگله ی آبادان مجهز گردند!!!
    بوارده:
    در مورد این نام روایت و حرف و حدیث بسیار است، از جمله آنکه گفته اند که در زمان ساخت و ساز این منطقه، مردی عرب زبان از اهالی بومی آبادان نگهبان آن بوده که صاحب دختری زیبا به نام «ورده» بوده است و از آنجا که او پسری نداشته تا بنا به رسم معمول او را به نام فرزند ذکورش خطاب کنند او را ابو ورده می گفته اند، از قضا یکی از مهندسین معمار که در این منطقه مشغول ساخت و ساز منازل بوده است شیفته و دلباخته ی این دختر می گردد و او را از خانواده اش خواستگاری می کند ولی ابوورده که طبق سنتهای قومی و مذهبی حاضر به این وصلت نمی گردد، از کار کردن در کمپانی دست کشیده و به همراه خانواده ی خویش به سوی عشیره ی خود در نخلستان باز می گردد و مهندس انگلیسی نام ابوورده (بو وارده) را بر این منطقه می گذارد..... اگر این موضوع درست باشد می توان اظهار داشت که تنها منطقه ای که انگلیسیها در آبادان، از یک نام بومی استفاده نموده اند همین منطقه بوارده می باشد، چرا که در تمامی اماکن و محلات شرکتی، این مردم ایرانی بوده اند که اسامی خارجی را پذیرفته اند اما در منطقه ی بوارده این موضوع متفاوت بوده و حالت عکس به خود گرفته است. بو وارده شامل دو بخش شمالی و جنوبی است که در آن 5 تیپ منزل ساخته شده و بنابه رده (گرید) هر کارمند بلند پایه می توانست از خانه ی مناسب با رتبه اش استفاده جوید.
    کفیشه:
    منطقه ای غیر شرکتی که تقریبا در در نزدیکی رودخانه ی بهمنشیر ساخته شده است، از محلات قدیم آبادان بوده و قدمتی حدودا 70 ساله را داراست و دارای حدود 2300 خانوار می باشد. وجه تسمیه این منطقه به علت وجود یک قهوه خانه (کافی شاپ) در این محله بوده است که بسیار مورد توجه انگلیسیا بوده است و از آنجا که مردم محلی اسامی و واژه های لاتین را با توجه به گویش بومی خویش تلفظ می نمودند این کافی شاپ را کفیشه خطاب می کردند.
    احمدآباد:
    سابقه ی احمد آباد باز می گردد به حدود 85 سال پیش، زمانی که در شهر آبادان مشکلی به نام مسکن و بحرانی به نام زمین برای مسکن و کسب و کار غوغا می کرد. در این زمان زمین های این منطقه توسط فردی به نام حاج احمد معمار بهبهانی که از مهاجرین بهبهانی بوده و به شغل بنایی اشتغال داشت خریداری گردید و در ابتدا در جایی که اینک به لین یک احمد آباد محسوب می گردد، برای خود و خانواده اش خانه و منزل مفصلی ساخت، سپس شروع به ساخت و ساز منزل و فروش آنها به سایر افراد نمود. بزودی این منطقه رونق یافت و به نام خود موسس آن یعنی حاج احمد بهبهانی به احمد آباد معروف گردید. امروزه احمد یکی از مناطق معروف آبادان محسوب میگردد.
    چادرآباد:
    منطقه ای بوده است در محل امروز و روبروی مرکز بهداشتی درمانی شهید باهنر(اقبال سابق) که محله ی فقیر نشینی بوده و اهالی آن از قومیت های مختلف مهاجر و عمدتا بوچ و بندرعباسی بوده اند که جهت یافت کار به آبادان آمده بودند. وجه تسمیه این محله به دلیل وجود خانه های چادری و برزنتی در این مناطق بوده است و در واقع یک کمپ چادری نا منظم و بسیاری نا مناسب را ایجاد کرده بود. طبق گفته ی میشل استیوارت در زمان بازدید نخست وزیر وقت ایران از آبادان، این منطقه بالغ بر 700 خانوار پر جمعیت را در خود جای داده بود. دکتر مکی در کتاب خاطرات خویش (سالهای افتخار) آورده است مه در زمان بازدید از این منطقه در حین سخنرانی او مردی از جا بر میخیزد و با لهجه ی بندرعباسی فریاد می زند که: یا مرگ یا مصدک!!! آکای وزیر ما دو اتاکه ی پرپرک دار می خوایم!!! یعنی: یا مرگ یا مصدق!!! آقای وزیر ما خانه ی دو اتاقه با پنکه می خواهیم!!!...... مسکن، مشکلی بود در آن روز های آبادان.
    کاغذ آباد:
    در پشت درمانگاه اقبال امروزی و روبروی چادر آباد قدیم منطقه ی وجود داشت که منطقه ای بسیار اسفبارتر و رقت آمیز تر از چادر آباد داشت. این محله که به واسطه ی آلونک هایی که با کاغذ و مقوا در آن ایجاد شده بود، کاغذ آباد می خواندند. تفاوت اصلی آن با دیگر محلات فقیر نشین آن بوده که بیشتر، افراد مجرد در آن زندگی می کرده اند، هرچند که خانواده های پرجمعیت هم در آن زندگی می کرده اند. آتش سوزی یکی از مشکلات عمده ی این منطقه و چادر آباد بوده است.

  2. کاربر مقابل از mahmoudz عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    سلام113 (05.09.2012)

  3. # ADS
    تبلیغات در مدار
    تاریخ عضویت
    همیشه
    محل سکونت
    دنیای تبلیغات
    نوشته ها
    بسیاری

     

موضوعات مشابه

  1. آشنایی با استان کردستان
    توسط archi kochoolo در انجمن کردستان
    پاسخ: 1
    آخرين نوشته: 21.08.2013, 17:01
  2. آشنایی با استان البرز
    توسط archi kochoolo در انجمن البرز
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 02.09.2011, 17:53
  3. آشنایی با استان لرستان
    توسط archi kochoolo در انجمن لرستان
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 02.09.2011, 16:49
  4. آشنایی با استان گلستان
    توسط archi kochoolo در انجمن گلستان
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 02.09.2011, 16:41
  5. آشنایی با استان سمنان
    توسط archi kochoolo در انجمن سمنان
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 02.09.2011, 16:05

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
اطلاعات تماس با نقش نگار
جهت ارتباط با مديریت نقش نگار می توانید از اطلاعات زیر استفاده نمایید .
Email : sirousb@gmail.com
Tell : 09101414214 سیروس برادران
کليه حقوق مادي و معنوي براي نقش نگار محفوظ مي باشد .