حرف اول - صفحه 30

صفحه 30 از 30 نخستنخست ... 20252627282930
نمایش نتایج: از 146 به 149 از 149

موضوع: حرف اول

  1. Top | #146

    تاریخ عضویت
    28.04.2012
    عنوان کاربر
    عضو کارآمد
    ميانگين پست در روز
    0.16
    نوشته ها
    432
    تشکر ها
    1,412
    از این کاربر 1,443 بار در 438 ارسال تشکر شده است.
    سیستم عامل و مرورگر
    نقل قول نوشته اصلی توسط sedigheh.70 نمایش پست ها
    ســــــــــــــــــــلام به همه.
    امیدوارم من و به عنوان یه عضو جدید تو جمعتون بذیرید.......
    سلام دوست عزیز و خوبم:)ما خوشحالیم که با شما در این مجموعه هستیم... امیددارم که بتوانیم دوستانی خوب برای هم در این مجموعه باشیم....
    " تو هر که هستی با من به کودکیت بیا... "


    دوستان عزیز گذاشتن پست مجزا برای تشکرنهایت لطف شماست ولی لطفا طبق قوانین سایت فقط از دکمه تشکر استفاده کنید.

  2. # ADS
    تبلیغات در مدار
    تاریخ عضویت
    همیشه
    نوشته ها
    بسیاری

     

  3. Top | #147

    تاریخ عضویت
    22.06.2013
    عنوان کاربر
    عضو معمولی
    ميانگين پست در روز
    0
    نوشته ها
    0
    تشکر ها
    0
    از این کاربر 0 بار در 0 ارسال تشکر شده است.
    سیستم عامل و مرورگر
    mamnun mer30 aziz

  4. Top | #148

    تاریخ عضویت
    17.12.2013
    عنوان کاربر
    عضو
    ميانگين پست در روز
    0.02
    محل سکونت
    Tehran
    نوشته ها
    33
    تشکر ها
    315
    از این کاربر 53 بار در 29 ارسال تشکر شده است.
    سیستم عامل و مرورگر

    Tavajoh معمارها حتماَ بخوانند...

    با عرض سلام به تمام اعضای گرامی سایت.
    مطالب موجود در باره ی واژه شناسی فرهنگ-سبک و اصطلاحات موجود و در رابطه با معماری ایران می باشد که امید است سودمند و مفید واقع گردد.

    فرهنگ معماری ایران


    [دسترسی به لینک ها فقط برای اعضای انجمن امکان پذیر می باشد . همین حالا ثبت نام کنید]
    آبساب: آجرتراش داده شده ای که با آجر دیگر در آب ساییده شده باشد.
    آجر پیش بر: آجری که قبل از پخت به شکل دلخواه شکل داده می شود.
    آژند: ملات، خمیری است که فاصله میان مصالح را پرکرده ، قطعات مختلف را به هم می چسباند.
    آفتابگیر: قسمت متمایل به جنوب غربی، یا جنوب شرقی ساختمان.
    آفتاب کور: قسمت رو به غرب ساختمان.
    آمود: آرایشی که پس از پایان کار ساختمان بر آن می افزایند، تزیین الحاقی، نماسازی سنگی، آجری، کاشیکاری و گچ بری.
    آهیانه: به معنی جمجمه، در گنبدهای دو پوسته، پوشش زیرین را گویند.
    آسمانه: سقف
    ارش: اندازه از نوک انگشت تا آرنج، در معماری به اندازه شش گره (۴۰ سانتی متر)
    اِزاره: قسمتی از پایین دیوار است که معمولا برای استحکام بیشتر آمودی از سنگ و کاشی است.
    ازج ـ ازغ: در معماری پوشش منحنی را گویند.
    اسلیمی: نقش گردان یا انحنادار است.
    استودان: استخوان دان، جای نگهداری استخوان مردگان (در کیش زرتشتی ) مانند آرامگاه های نقش رستم فارس.
    اسپر: دیوار جداکننده، دیوارهایی که میان دو پایه ی باربر می سازند، بخشی از نمای ساختمان که در و پنجره نداشته باشد.
    اشکوب: طبقه، سقف
    افراز: ارتفاع، بلندی
    انبسان: کنتراست
    اندود دیمه: اندودی است که از خمیر آهک و خاکستر چوب بدست می آید. برای آب بندی بدنه ی آبگیرها و بند دیوارها را به دیمه می اندایند و آنقدر ماله می کشند تا کاملا صیقلی و سخت شوند.
    انگدان: بخشاب، تقسیم کننده آب جوی هایی سنگی که در پشت سدها برای تقسیم آب می سازند.
    اوزیر ـ افزیر: واداشتن، در معماری به معنی استخوان بندی بناست.
    ایدری: مصالحی که از محل برداشته می شود.


    بادپیچ ـ بادپروا: ترکهایی که جهت گرفتن باد در طاق ایجاد میگردد، به بادگیر هم اطلاق می گردد.
    برسویا ـ برساو: اطراف چیزی را ساییدن، ساده کردن، پرداخت کردن.
    بستو: نوعی قوس بیضی شکل استکه در ساخت گنبد استفاده می شود و نسبت فاصله ی کنونی به دهانه ی آن ۴ به ۳ است.
    بوم آورد: از محل، حاصل خود محل، مصالح بوم آورد یعنی مصالحی که از خود محل باشد.
    بی: به معنای تاب است و در معماری نوعی قوس بیضی شکل است.

    پادیاو: حیاط دوربسته ای که حوض یا جوی آب درمیان داشته باشد، گودال باغچه( به فرانسوی پاسیو گفته می شود)
    پاراستی: در معماری ایران چفت و طاق و گنبد را از جایی که شروع می شده قطع نمی کردند بلکه تکه ای را به صورت عمودی بالا برده سپس منحنی را شروع می کردند.
    پاکار: جایی که طاق شروع می شود.
    پالار: تیر حمال یا چیزی که فرسب روی آن قرار می افتد.
    پتکانه: طاق بندی، طاقچه بندی، طاق های کوچکی که روی هم سوار می شوند.
    پتکین: در خوزستان تونجه گویند. یعنی چیزی که به ترتیب از پایین به بالا پیش می آید.
    پدپیل: پشت بند، دیوار یا نیم طاقی که در پشت دیوار برای نگهداری آن بسازند.
    پده: درخت بی بار مثل: شورانه، تبریزی و سپیدار
    پرورز: قاب، مرمر، تطیینات به صورت قاب بندی مربع و مستطیل در نمای ساختمان.
    پرورزبندی: قاب بندی
    پردالی: منحنی قوس به صورت نیم دایره
    پشت بند: دیوار یا نیم طاقی که در پشت دیوار یا ساختمان به منظور استوار داشتن آن بسازند.
    پنام: عایق
    پناه: در خانه یا ساختمان قسمت رو به آفتاب را گویند.
    پنجه پی: بیرون زدگی پی از دیوار
    پنج اوهفت: پنج یعنی درگاه و او هفت یعنی پوشاندن.
    پوشش تخت: پوشش هایی که با استفاده از تیرهای چوبی به صورت صاف زده می شود.
    پیمون: اندازه و مقیاس، اندازه های مشخص و معینی که در طرح تکرار شود.
    پیزر: گیاهی شبیه نی، نی قلم
    پیلک: ستونک باریک و کوچکی که سرسوک دو دیوار قرار گیرد.
    پیس پیسه: موزايیک های رنگی جهت تزیین.

    تابش بند: تیغه های نازکی که جهت جلوگیری از تابش مستقیم آفتاب در جلوی اتاق ها قرار می گرفته است.
    تاوه: از دوران یک منحنی با خیز کم طاقی به نام تاوه بوجود می آید که معمولا در پوشش زیرزمین ها مورد استفاده قرار می گیرد.
    تُرکشی: ریسمان کشی
    ترک بندی: نوعی از ساختمان طاق و گنبد به صورت شعاعی و ترک ترک.
    تنابه: طنبی، تالار بزرگ
    تونگان: پیش کرده، مقرنس های سرستون، مثل سرستون های عالی قاپو و چهل ستون اصفهان.
    تویزه: دندان های اصلی پوشش طاق ، لنگه، قالب، قوسی که با گچ و نی می سازند.
    تیغه: دیوار جدا کننده باریک

    جفت: قرینه سازی
    جهازه یا پالانه: برای جلوگیری از وارد شدن بار به صورت مستقیم بر درگاه ها، طاقی دیگر روی آن میزنند تا بار را به جرزها منتقل نماید.

    چپیله: پوشش سردرگاه
    چغد: چفت، قوس، طاق و قوس بالای درگاه
    چغازنبیل: چغا به معنای تپه، کوه، بلندی و چغازنبیل به معنی روی هم چیده شده است.
    چَفت: قوس
    چِفت: بست
    چفت آویز: نوعی مقرنس که آویخته از سقف است.
    چکاد: قله یا پیشانی
    چلویا کرشک: کنگلومرا، ترکیبی از ماسه و روس طبیعی که به صورت بتن درآمده است.
    چمانه: نوعی قوس است که از تقاطع دو بیضی بدست می آید.
    چندن: چوب سختیست که از هندوستان می آورند.
    چهارستون: جرزی که در چهار گوشه ی آن پیلک داشته باشد.
    چهاربخش: نوعی پوشش که از تقاطع دو طاق آهنگ بوجود می آید.

    خان خوره: خان به معنای کاروانسرا و خوره به معنای محل
    خفت افتادن: پایین افتادن
    خود: پوشش روییدن گنبد
    خوانچه: سقف آویخته ای که برای دهانه های بزرگ از طاق می آویزند.
    خوانچه پوش: قطعات مختلف کاربندی که بین دو تویزه را میپوشاند.
    خیاره: شیارهای روی ستون
    خیز: نسبت افراز به دهانه ی قوس
    خیشخان: هواکش های روی پشت بام

    دسکره: کوشک و ساختمانی که در میان باغهای بیرون شهر و در روستاها و تفرجگاهها می ساختند.
    دوال: عنصری که بعد از کلاف بندی پای طاق ها برروی پنجره ها، جرزها و بالای طاقچه ها باگچ وبا شکلی ساده که برجسته تر از دیوار است می سازند.

    رخبام: پیش آمدگی لبه ی بام
    رگ چین: چیدن ساده ی آجر و سنگ و خشت لایه لایه بر روی هم.
    رنگ بداقی: رنگ نزدیک به بنفش که از دوره ی قاجاریه در کاشی سازی مرسوم بود.
    رودزن: بند وسدی که برای ذخیره ی آب در پیش رودها بندند.
    روسوخته: فلز روی سوخته
    روشندان: شبیه کلاه فرنگی است. عنصری با شکلهای مختلف است که جهت نورگیری به صورت عمودی بر روی طاق ها قرار می گیرد.
    روغن منداب: روغنی که برای جلوگیری از خوردگی چوب به وسیله ی موریانه استفاده می شده است.
    ریگ بوم: بوم به معنی زمین است، زمین های ریگی.

    زغره: پیلکی که دور چفت نیز می چرخد.
    زمودگری: نقش بندی

    ژاژ: نوعی خاک که در بعضی مناطق کویری به جای کاه در کاهگل استفاده می شود.

    ساخت: مصالح
    ساروج: از ترکیب کلوخه گچ و آهک . گل رس و ماسه بدست می آید.
    سازو: طناب هایی از الیاف خرما
    سبویی: نوعی قوس است که از تقاطع دو بیضی به دست می آید.
    ستاوند: چهل ستون هایی که در سه طرف دیوار ندارند مثل چهل ستون اصفهان.
    ستون آوند: مکان هایی که فقط یک طرف آن ستون دارد.
    ستون چهارپری: ستونی متشکل از چهار پیلک به هم چسبیده.
    سفال مهری: قطعات سفالی است که به صورت پیشبر از گل نپخته می برند و روی آن مهر زده سپس آن را می پزند و گاهی لعابدار هم هست.
    سفره خانه: اتاق پذیرایی، مثل سفره خانه کاخ سروستان.
    سکنج: سه یعنی بیرون آمده، کنج بیرون آمده، شکلی که از تقاطع دو طاق بوجود می آید.
    سنگ پاک تراش: سنگی که خیلی تراشیده شده باشد، ریزتراش و تقریبا صیقلی است.
    سنگ خارا: گرانیت
    سیمگل: ملاتی از ماسه و گل رس و اندکی گچ نیمکوب است.

    شاپرک: یا سرمه دان، در کاربندی عنصری است که دو ضلع پایین آن بلندتر و دو ضلع بالا کوتاه تر است.
    شاه تویزه: تویزه بزرگ
    شش بند: ستاره تزیینی ( نوع معروف آن شش بند شیرازی ) در گره سازی معمول است.
    شفته: ترکیبی است از گردآهک شکفته ی آبخوار شده و گل رس و ماسه که برای یکنواخت شدن زیر ساختمان در پی سازی بکار می رود.
    شکنج: چین وشکن طاق بند زیر گنبد.
    شکرسنگ: یا سنگ مها، سنگی است میان سنگ شیشه و سنگ گچ و ریزه های آن به خرده های چینی شکسته می ماند.
    شنگه یا شنگرک: به معنی علم است، در معماری چوبهای کوچکی است که به صورت عمودی در دیوار می گذارند تا خرپا را به آن ببندند. ستونکی که بر روی آهیانه گنبد گذاشته و خود گنبد نیز به آن میچسبد و ستونی وسط آن میله قرار میدهند.
    شنگرف: ترکیبی از گوگرد و جیوه که طلا را به خود می گیرد. در محل هایی که نیاز به طلاکاری داشتند اول شنگرف می کردند تا ورقه طلا به آن بچسبد.

    صفه یا چفته: سرپوشیده، در خراسان به هر سرپوشیده ای اعم از پوشش تخت می گفتند و در جاهای دیگر به ایوانها و تالارهای که با طاق پوشیده شده باشند اطلاق می شده است.
    صندوقه: حفره هایی که در داخل دیوار و یا با قرار دادن آجر بدست می آید.

    طره: قسمتی از لبه ی دیوار بالای پنجره پیش می آید، باران گیر، آفتاب گیر.
    طنبی: یعنی چادر، در معماری اتاق بزرگ است که در وسط ساختمان قرار دارد و اطراف آن را دیگر فضاها می گیرند، به اتاق دراز نیز می گویند.

    غوره گل: نوعی شفته است که در شیب بندی بامها استفاده می شود، در غوره گل به جای آهک از نخاله ی گچ و خاک آوار استفاده می شود.

    فرسپ: شاه تیر
    فُرش آهک: نوعی دوغاب با ماسه نرم است که در بعضی مناطق کویری جهت بیرون کشیدن شوره آجر استفاده می شده است.
    فریز: تمامی نقشهای باریک اصلی افقی

    قطار ـ کتار: مثل دوال است با این فرق که در زیر آن پایه ها و یا مقرنس کاری داشته باشیم.
    قواره: آجر و چوبی که جهت تزیینات به صورت منحنی بریده شود.
    قوس تیزه دار: قوسهایی که در نوک آن تیزی دارد. تیزه دار را جناغی نیز می گویند.
    قوس مازه دار: قوس هایی که تیزه دار نیستند.
    قیرچارو: ملاتی است که به جای ماسه سیمان امروزی به کار می گرفتند. به طور کلی ترکیبی است از: شیرآهک + گل رس خالص+ گچ نیم پخته ی نیم کوب+ ماسه دست ساز از شکر سنگ.

    کاز: طاق، قوس
    کاشی هفت رنگ: کاشی سفید لعاب دار را نقاشی کرده آن را داخل کوره می گذاشتند و در کار تنظیم می کردند.
    کاشی مهری: مشابه سفال مهری است. (رجوع شود به سفال مهری)
    کانه پوش: طاق کوچکی که پشت طاق جهت شیب دار کردن آن می زنند وبه آن کوره پوش نیز می گویند.
    کاه گل ارزه: ارزه= ریگ روان، کاه گلی است که علاوه بر خاک رس مقداری زیگ روان و خاک کاه شسته دارد که در نماسازی به کار می رود.
    کبال: طنابی از کنف یا سیس خرما که برای بستن تیر به ستون استفاده می شده است.
    کژاوه= کجاوه: پوشش بین دو تویزه که از هر دو طرف از چفت ها تبعیت می کند.
    کلیل: یک نوع قوس کم خیز ایرانی بدون تیزه
    کلیل پارتی: کلیلی است که در دوره اشکانی زیاد مورد استفاده بوده.
    کل آفرنگ: کلاه فرنگی، گنبد تاج مانند، طاق واژگونه روزن دار، ساختمان میان باغها.
    کلاوه: خانه های روستایی در منطقه ی کردستان و آذربایجان غربی که به صورت برج بوده است.
    کمرپوش: پوششی که در کمر فضایی زده می شود و آن را به دو طبقه تبدیل می کند.
    کوردر: درگاهی که بسته باشد، درگاه نما.
    کوچه: دهانه
    کوشک: ساختمانی که در میان یک حیاط و یا باغ قرار گیرد.
    کیز: جایی که پاکار طاق می نشیند.

    گاورس: ماسه هایی که به اندازه داته ی ارزن است.
    گچ بری شیر شکری: گچ بری با برجستگی های خیلی کم
    گچ بری زبره: گچ بری که اطراف آن خیلی ساییده نشده باشد. مثل: کتیبه ها، نمونه آن در سردر آستانه حضرت عبدالعظیم است.
    گچ بری برجسته: گچ بری که برجستگی کم دارد.
    گچ بری برهشته: گچ بری خیلی بیرون آمده
    گچ بری پته: گچ بری که بر روی کرباس آهاردار انجام می گرفته است.
    گچ تراش: شبیه به معرق است؛ گچ را در قطعاتی که می خواستند ، می بریدند، و روی کار سوار می کردند.
    گریو: استوانه ی بلند زیر گنبد
    گره ساز: نقش هایی که به صورت شکسنه است و خطوط مستقیم دارد.
    گز: واحد اندازه در ایران
    گُله: نقش برساو شده ای که به صورت تک یا تکرار شده باشد، موتیف.
    گل اخرا: گل قرمز رنگ برای رنگ سازی
    گل انداز: نماسازی هایی که در آجرچینی است و در کل نقش گلی را نشان می دهد.
    گل آهک: ترکیبی از خمیر آهک شسته و گل رس آسیاب شده.
    گل ریگ: آژندی است از ترکیب خاک رس و ریگ روان که برای اندود زیر گچ به کار می برند.
    گنبد تزکین: گنبدی است که پوسته حمال آن به صورت ترک ترک ساخته می شود.
    گنبد خاگی: خاگ به معنی تخم مرغ است. گنبدی است که از دوران بیزکند بوجود آید. مثل گنبد تاج الملک مسجد اصفهان.
    گنبد رک: گنبدهای نوک تیز مخروطی و هرمی.
    گنبد کمبیزه: گنبدی که قاعده اش به جای دایره بیضی باشد. مثل: مسجد حاج رجبعلی در تهران، امامزاده عبدالله و عبیدالله دماوند، امامزاده زید ورامین.
    گیر: جایی که تیر در دیوار می نشیند.

    لاپوش: طاق ضربی
    لغاز: برجستگی عمودی کنار دیوارها
    لونه: ترکیبی از نخاله ی گچ و خاک و ماسه است که برای فرش کف استفاده می شود.
    لویی: مغزنی، گل نی

    مردگرد: غلامگردش، راهرویی که پیرامون بنا می گردد.
    مقصوره ـ گنبدخانه: قسمت اصلی مسجد است که محراب در آن قرار دارد. در اصل فقط به محل محراب گفته می شود.
    معقلی: گره سازی مختلط کاشی و آجر
    میانسرا: حیاط

    نار: گنبد پیازی و نیم کره
    نال: لوله و نای
    نعل درگاه: چوب یا قوس پوشش سر درگاه
    نخیر: قسمت های تو رفته در پلان
    نقش برگ کنگری: نقش الهام گرفته شده از برگ کنگر، نمونه آن در گنبدخانه مسجد جامع قزوین مشاهده می گردد.
    نگین: در گره سازی آجری، قطعاتی از کاشی را به صورت نگین و به صورت ساده استفاده می کردند که نمونه ای بسیار زیبا از آن در برج اخنجان دیده می شود.
    نوش: درخت صنوبر
    نهالین: تشکی با چهار بالش که به جای مبل استفاده می شده است.
    نهاز: قسمت های بیرون زده در پلان
    نهور: پرسپکتیو

    واکوفته: برای نما دادن آجر با دو تخته دو طرف آن را صاف کرده، استفاده می کرده اند.

    هره: آجری که به صورت نره می گذارند.
    هرنو: سوراخ سقف
    هرزه بندی: بند عمودی بین آجرها
    هدش: نشیمن
    هشتی: هشتی یعنی برجسته، بیرون آمده، تنها جایی از منطقه بسته خانه بیرون می آمده و ارتباط با خارج داشته است.
    هشت وگیر: نوعی گره سازی تزیینی برجسته و فرو رفته. هشت=برآمده گیر= گود، فرورفته
    هولی: ساختمان هایی که از سقف نور می گیرند.
    هور: طرح یا پروژه

    یزدی بندی: نوعی ترک بندی و کار بندی. آرایشی در زیر پوشش
    یله: برگرفته از طبیعت نباشد.

    برگرفته از کتاب تاریخچه و شیوه های معماری در ایران


    فرهنگ معماری ایران

    [دسترسی به لینک ها فقط برای اعضای انجمن امکان پذیر می باشد . همین حالا ثبت نام کنید]


    ۱ـ پارسی: از آغاز امپراطوری پارسیان تا اندکی پس از حمله ی اسکندر در ایران و کشورهای نزدیک آن رواج داشته و در روزگار هخامنشی به اوج پختگی خود رسیده و شاهکارهایی چه در پارس و چه در بیرون آن آورده است.
    ۲ـ پارتی: در روزگار اشکانیان وساسانیان و تا چندگاهی پس از اسلام رواج داشته است.
    ۳ـ خراسانی: اندکی پس از ظهور اسلام پای گرفته و در روزگار صفاریان، سامانیان و حتی غزنویان و تا ظهور دیلمیان در سراسر سرزمین خاوری اسلام معمول بوده است.
    ۴ـ رازی: با ظهور آل زیار پای گرفت و به روزگار آل بویه سلجوقیان خوارزمشاهیان و اتابکان رواج داشته و تا اندکی پس از حمله ی مغول در سراسر ایران آن روز و کشورهای همسایه پاینده مانده است.
    ۵ـ آذری: در روزگار ایلخانان ( جانشین چنگیز که بر ایران فرمانروایی داشت ) پدید آمده تا زمان تیموریان، ترکمنان آق قویونلها و قره قویونلها ادامه داشته است.
    ۶ـ اصفهانی: اندکی پیش از صفویان ( اواخر امارات ترکمنان قره قویونلها ) جای شیوه ی آذری را گرفته و به روزگار صفویان، افشاریان، زندیان و قاجاریان رایج بوده و تا سده سیزدهم هجری ادامه داشته است.
    ۷ـ اختلاط: از اواسط سلطنت ناصرالدین شاه قاجار آغاز و تا اواسط سلطنت رضاشاه پهلوی ادامه پیدا کرد. مقارن با سلطنت ناصرالدین شاه قاجار و به ویژه پس از مسافرت های او به فرنگ نوعی تقلید از معماری غربی در ایران معمول شد. متاسفانه در اغلب شهرها پایگاه والای معماری ملی ما تدریجا جای خود را به معماری وارداتی داد. با این همه در این روزگار هم در بعضی از شهرهای دور از پایتخت شاهکارهایی به وجود آمد که از همه ویژگی ها و نغزکاری های هنر ایرانی برخوردار بوده است.
    در همه ی شیوه ها ساختمان به دو گونه پوشش می شده است. در یکی آسمانه یا سقف با تیر چوبی به صورت تخت یا خرپشته و در روش دیگر با طاق و گنبد. ولی چون همیشه چوب سخت و راست یافت نمیشد (جز در شیوه ی پارسی ) بیشتر شاهکارهای پوششی ساختمانی ایران پوشش طاق و گنبدی دارد و از این رو در معماری ایران انواع گوناگون طاق و گنبد پدید آمده که بیشتر آنها ویژه ی ایران است و از ایران به کشورهای دیگر نیز راه یافته است.


    هیچ وقت مغرورنشو ، برگ ها وقتی می ریزند که فکر می کنند طلا شده اند .

    متتظر پُست های بعدی باشید.
    با تشکر از نگاه های نازنینتان.
    ویرایش توسط Expert Architect : 06.02.2014 در ساعت 13:27

  5. 4 کاربر مقابل از Expert Architect عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    Mehraz (07.02.2014),mitra (15.03.2014),sahra52 (08.02.2014),z.mehraz (08.02.2014)

  6. Top | #149

    تاریخ عضویت
    08.05.2018
    عنوان کاربر
    عضو معمولی
    ميانگين پست در روز
    0.00
    نوشته ها
    2
    تشکر ها
    0
    از این کاربر 0 بار در 0 ارسال تشکر شده است.
    سیستم عامل و مرورگر
    خدمت همه مهندسین حال و آینده سلام عرض می کنم

صفحه 30 از 30 نخستنخست ... 20252627282930

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
اطلاعات تماس با نقش نگار
جهت ارتباط با مديریت نقش نگار می توانید از اطلاعات زیر استفاده نمایید .
Email : sirousb@gmail.com
Tell : 09101414214 سیروس برادران
کليه حقوق مادي و معنوي براي نقش نگار محفوظ مي باشد .