ایده در معماری

نمایش نتایج: از 1 به 1 از 1

موضوع: ایده در معماری

  1. Top | #1

    تاریخ عضویت
    26.01.2011
    عنوان کاربر
    مدیر ارشد سایت
    ميانگين پست در روز
    0.90
    نوشته ها
    1,928
    تشکر ها
    7,211
    از این کاربر 6,834 بار در 1,763 ارسال تشکر شده است.
    سیستم عامل و مرورگر

    ایده در معماری

    ایده ها مصالح طراحی هستند . پالایش و تلفیق ایده های خرد وکلان ، برای ساختاری منسجم ، در معماری ، به معنی خاص آن ، ساختن ایده مهمتر از ساختن بناست . اما اگر چه وجود مصالح خوب ، یعنی داشتن ایده های مناسب و بدیع معمارانه ضروری است ، به کارگیری صحیح و خلاقانه ایده ها اساسی ترین بخش معماری است . در حالی که معماری گذشته با تلفیق ، تطبیق و تکمیل ایده های فضایی مشخصی که فرم و مصداقهای عینی آن ، نظیر هشتی و ایوان ، حیاط و پنج دری ، از قبل موجود بود ، سر و کار داشت ؛ معماری امروز ، بیشتر از گذشته به جوهر معماری ، فضا ، فرم ، نور و رنگ توجه دارد . طراحی معماری نیز در این شرایط از ایده هایی مجرد آغاز می شود و سپس به طرح فضای عینی زندگی ، می انجامد . عبور از مقوله ای ذهنی و مجرد به پدیده ای عینی ، لحظه ای جادویی است .
    ایده اصطلاحی است که در بحث های معماری زیاد به کار می رود و همین نکته ، اهمیت آن را می نمایاند . در تمدن بشر ، ایده ، نقش بسیار مهم یا شاید بتوان گفت مهمترین نقش را ایفا کرده است . اگر به اطراف نگاهی کنیم ، می بینیم که تمامی اشیاء زندگی ما در اصل بر اساس ایده هایی مشخص به وجود آمده اند . پوسته خرچنگی که لوکوربوزیه در سال 1946 در یک ساحل یافته بود ، به ایده ای برای مهمترین آثار معماری معاصر تبدیل شد : سقف کلیسای رونشان
    در هر حال نه تنها فرمهای طبیعی ، بلکه تمام پدیده هایی که در این جهان وجود دارند ، از قبیل یک ساختمان یا حتی یک داستان و یک شعر نیز ممکن است به کاتالیزورهایی برای پرورش ایده ای در ذهن تبدیل شوند . نکته ی مهم ، چگونگی استخراج ایده از مقولات شناخته شده است . زیرا تبدیل مستقیم چیزهایی را که کنجکاوی ما را جلب کرده اند ، به معماری ، به اندازه ساختن ساختمانی به شکل خرچنگ ، مضحک است .
    ذهن کنجکاو ، عصاره یا ویژیگی مهم آن چیزهایی که با حواس ، شناخته شده است ، استخراج می کند و سپس آن را به زبان مناسب پروژه ترجمه می کند . در طول زمان ، معانی اولیه فراموش می شوند ، کاربری ها عوض می شوند و آنچه باقی می ماند فرم است . به همین جهت ، صحیح است که شکل گیری ایده یا تبلور آن ، مسیر خود را طی کند . معماری پیش از آنکه یک ساختمان باشد ؛ یک تفکر ، یک اختراع و یک واقعه پیش بنی نشده است . اختراع معمولا زمانی صورت می گیرد که به یک راه حل استثنایی نیاز باشد و کار معماری ، همواره در شرایطی صورت می پذیرد که به لحاظ زمانی ، مکانی یا موضوعی ، منحصر به فرد محسوب می شود و بنابراین نیاز به اختراع دارد .
    کار اصلی معمار ، یافتن جوهر منحصر به فرد هر پروژه و پرداختن به آن است . از این طریق ، ایده تولید می شود و در کنار ساختمان ،که راه حلی برای مسئله ای محدود و مشخص است ، فرهنگ معماری نیز به پیش می رود .
    ایده ابزاری برای گفتگو و پیشنهاد راه حل مکمل است ، آن هم نه راه حلی که به صورت نقطه ضعف در آید و سرنوشتی انگل وار داشته باشد . اگر در گذشته تنها ابنیه بسیار خاص ، به ایده های نوین دست می یافتند و اکثر سازندگان به استفاده از ایده گذشتگان یا تکمیل تدریجی آنها می پرداختند ، امروزه وضعیت کاملا متفاوت است و معماری اگر صاحب ایده نباشد ؛ نه تنها به لحاظ فرهنگی بی ارزش است ، بلکه حتی به جای پرداختن به مسایل پروژه ، ناچار است به دور آنها بچرخد و با شعبده بازی های سلیقه ای ، مشروعیت ظاهری برای خویش کسب کند .
    ایده همواره ماهیتی جهانی است ولی سلیقه محلی است . به دلیل فقدان ایده است که اینقدر از نفوذ معماری جهانی به کشور نگران می شویم . تنها راه مقابله با تهاجم فرهنگی نیز تولید ایده هایی اصیل و با ارزش است . معماری ما هم زمانی که دارای ایده بود ، مسئله تهاجم فرهنگی را حل کرده بود.پیش بینی می شود که در آینده ای نزدیک ، عمده ترین فعالیت بشر ، تولید ایده خواهد بود و روباتها و کامپیوترها بقیه کارها را انجام می دهند . تولید ایده در حقیقت یکی از
    مهمترین فعالیت های مغز است که کامپیتوتر قادر به انجام آن نیست .
    همانقدر که در معماری، داشتن ایده مهم است، گذر از مرحلۀ ایده به فرم نیز اهمیت دارد. ایده*ها، مصالح طراحی هستند و فرمها تبلور فرآیند تولید، پالایش و تلفیق ایده*های خرد و کلان، برای رسیدن به ساختاری منسجم، در معماری، به معنی خاص آن، ساختن ایده مهمتر از ساختن بناست. اما اگرچه وجود مصالح خوب، یعنی داشتن ایده*های مناسب و بدیع معمارانه، ضروری است، به کارگیری صحیح و خلاقانۀ ایده*ها اساسی*ترین بخش معماری است .
    در حالی که معماری گذشته با تلفیق، تطبیق و تکمیل ایده*های فضایی مشخصی که فرم و مصداقهای عینی آن، نظیر هشتی و ایوان، حیاط و پنج دری، از قبل موجود بود، سر و کار داشت؛ معماری امروز، بیشتر از گذشته به جوهر معماری، فضا، فرم، نور و رنگ توجه دارد .
    طراحی معماری نیز در این شرایط از ایده*هایی مجرد آغاز می*شود و سپس به طرح فضای عینی زندگی، می*انجامد. عبور از مقوله*ای ذهنی و مجرد به پدیده*ای عینی، لحظه*ای جادویی است. این مسئله در آغاز طراحی که مسئله تبدیل ایده*های اصلی و محور پروژه به ساختاری دارای شکل، مطرح است؛ بسیار حساس و تعیین کننده است. ایده*های مکمل بعدی که تا مرحلۀ تعیین جزئیات فنی و تزئینی بنا، رفته رفته شکل می*گیرند، این امکان را می*یابند که از تجربۀ شکلهای حاصل شده یا از تجربیات قبلی طراحی سود ببرند .
    تبدیل ایده به فرم، دانش و مهارت طراح را می*طلبد منظور از دانش، اطلاعات طراح از تکنیک*های خلاقیت، تکنیک*های ترکیب و مقوله*هایی از این قبیل است که هر فردی می*تواند از طریق مطالعه بیاموز مسئله مهارت، پیچیده*تر است و به تربیت ذوق و سلیقه و کسب تدریجی توانایی در بکارگیری فرمها مربوط می*شود
    تبدیل ایده به فرم در طراحی معماری یک مرحلۀ خاص و محدود از زمینه*های پژوهشی و تجربی است که بسیار وسیع*تر و مهم*تر از یک پروژه ـ با تمامی مسایل آن ـ است. هر نوع قاعدۀ طراحی درونی یک پروژه، که از ویژگی*های موضوع طراحی استخراج می*شود، هر چقدر مفید و جذاب باشد، نمی*تواند با نگرش کلی طراح، نسبت به معماری و مسایل آن تفاوت اساسی داشته باشد و به همین دلیل قالب*ها و قواعد فرمال خاص یک پروژه، باید همواره به صورت انتقادی و انعطاف پذیر دیده شوند. در غیر این صورت یک جزء، یعنی مسایل مربوط به یک پروژۀ خاص، ممکن است به کل، یعنی اهداف و مسایل اصلی پروژۀ معماری، خدشه وارد کند .
    بهتر است زيبايی*شناسی پروژه برای خود معمار هم غافلگير كننده باشد. در واقع بايد فرم به دست آمده از يك ايده، محصول پروسه* (مطالعاتی) تبديل ايده به فرم باشد، نه اينكه از ابتدا در ذهن معمار وجود داشته باشد.
    -حداقل در مورد پروژه*های پيشرو چنين است كه زيبايی شناسی آن*ها در اثر روند مطالعه گفته شده به دست می*آيد و لزوما با معيارهای زيباشناسی پذيرفته شده موجود همخوانی ندارد.ايده بايد بتواند پروژه* را سازماندهی كند.پروژه بايد از كل به جز شكل بگيرد و ايده در تمامی مراحل شكل*گيری آن بر روند كار تاثير بگذارد.بعد از شكل گرفتن ايده، بايد استراتژی متناسب با آن را برای پيشبرد طرح انتخاب كرد.و در نهایت فرم يك مساله است، كه فارغ از هرگونه سليقه*ای بايد به ان پرداخت .

  2. 4 کاربر مقابل از Mehraz عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    atena33 (11.01.2012)

  3. # ADS
    تبلیغات در مدار
    تاریخ عضویت
    همیشه
    نوشته ها
    بسیاری

     

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندی ها (Bookmarks)

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
اطلاعات تماس با نقش نگار
جهت ارتباط با مديریت نقش نگار می توانید از اطلاعات زیر استفاده نمایید .
Email : sirousb@gmail.com
Tell : 09101414214 سیروس برادران
کليه حقوق مادي و معنوي براي نقش نگار محفوظ مي باشد .