PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : مرا می شناسی تو ای عشق... تقدیم به مهربان عالم



tala60
12.01.2013, 00:01
دل روشنی دارم ای عشق

صدایم کن از هر کجا می توانی

صدا کن مرا از صدفهای ِ سرشار ِ باران

صدا کن مرا از گلوگاه سبز ِ شکفتن

صدایم کن از خلوت ِ خاطرات ِ پرستو

بگو پشت پرواز ِ مرغان ِ عاشق

چه رازی است ؟

بگو با کدامین نفس

- می توان تا کبوتر سفر کرد ؟

بگو با کدامین افق

- می توان تا شقایق خطر کرد ؟

*

مرا می شناسی تو ای عشق

من از آشنایان ِ احساس ِ آبم

و همسایه ام مهربانی است

و طوفان ِ یک گُل

مرا زیر و رو کرد

*

پُرم از عبور پرستو

صدای صنوبر

سلام سپیدار

پُرم از شکیب و شکوه درختان

و در من طپشهای قلب علف

- ریشه دارد

دل من ، گره گیر ِ چشم ِ نجیب ِ گیاه است

صدای نفسهای سبزینه را می شناسم

و نجوای شبنم

مرا می بَرَد تا افقهای باز بشارت

*

مرا می شناسی تو ای عشق

که در من گره خورده احساس ِ رویش

گره خورده ام من به پَرهای پرواز

گره خورده ام من به معنای فردا

گره خورده ام من به آن راز ِ روشن

که می آید از سمت ِ سبز ِ عدالت

*

دل ِ تشنه ای دارم ای عشق

صدایم کن از بارش ِ بید مجنون

صدایم کن از ذهن ِ زاینده ابر

مرا زنده کن در نفسهای بار آور ِ برگ

مرا خنده کن بر لبانی

- که شب را نگفتند

مرا آشنا کن به گُلهای شوقی

- که این سو شکستند و آنسو شکفتند
*

دل نورسی دارم ای عشق

مرا پُل بزن تا نسیم نوازش

مرا پُل بزن تا تکاپوی خورشید

مرا پُل بزن تا ظهور جوانه

مرا پُل بزن تا سحر -

- تا سبدهای بار آور ِ باغ

*

دل عاشقی دارم ای عشق

صدایم کن از صبر ِ سجاده شب

صدایم کن از سمت ِ بیداری کوه

صدایم کن از اوج یک شیهه

- بر قله صبح

صدایم کن از صبح ِ یک مرد

- بر مَرکَب ِ نور

صدایم کن از نور یک فتح

- بر شانه شهر

*

تو را می شناسم من ای عشق

شبی عِطر ِ گام ِ تو در کوچه پیچید

من از شعر ، پیراهنی بر تنم بود

به دستم چراغ ِ دلم را گرفتم

و در کوچه عطر ِ عبور ِ تو پُر بود

و در کوچه باران چه یکریز و سرشار

گرفتم به سر چتر باران

کسی در نگاهم نفس زد

و سرتاسر شب

پُر از جست و جوی تو بودم

و سر تا سر ِ روز

پُر از جست و جوی تو هستم

صدایم کن ای عشق

صدایم کن از پشت ِ این جست و جوی همیشه



بهار 64-تهران
از : محمد رضا عبدالملکیان ، ریشه در ابر ( چاپ اول : تهران ، انتشارات برگ ،١٣۶۶) ، صفحات١٢٢تا١٢۶.